Nine-eleven & defining moments

Het is al weer 11 september. Een datum die veel betekenis heeft, het is een keerpunt, een "defining moment" voor de hele wereld!!

Ik moest er vanmorgen aan denken, want voor mij betekent het ook dat het dus bijna 8 jaar geleden is, dat ik mijn persoonlijke "defining moment" meemaakte. Dat was het moment dat mijn idee voor Making Sense werd geboren.

Ik weet nog precies hoe mijn dag verliep op 11 september en zelfs nog wat ik droeg. Ik werkte bij Symantec als HR Representative. Een Amerikaans softwarehuis, bekend van de Norton Antivirus Software, met een mooie visie op leiderschap en een sterke branding. Ik had die dag sollicitanten, dus droeg ik mijn grijze nette "business suit".

Een collega kwam binnen en vertelde dat er een vliegtuigje tegen het WTC was aan gevlogen. Daarbij moesten we allebei nog denken aan een verdwaalde sportvlieger die op een jammerlijke manier achter zijn vergissing was gekomen, want wat kon het anders zijn. Totdat veel van onze Amerikaanse collega's ineens een voor een verdwenen naar de boardroom waar we een verbinding hadden met CNN. Toen ik uiteindelijk dan ook maar eens polshoogte ging nemen, werd het duidelijk dat dit meer was dan een ongelukje. Het was heel bizar en enorm aangrijpend.

De aanwezigheid van huilende Amerikaanse collega's staat in mijn geheugen gegrift. De rest van de dag ging als een film aan me voorbij.

Voor ons bedrijf, een Amerikaans boegbeeld in Silicon Valley, was de impact heftig. Beveiliging, ook van software, hardware en content, werd ineens een hot item. De bedrijfvoering van Symantec werd anders en een paar maanden na deze gebeurtenis werd besloten om het Nederlandse kantoor na 11 jaar te verplaatsen naar Ierland en de HR afdeling ging niet mee. Ik raakte mijn baan kwijt.

En dat was dus mijn persoonlijke defining moment. Ik verloor niet zo maar een baan, maar de leukste baan die ik ooit had gehad, een droombaan! Zowel de organisatie, als de groeimogelijkheden als de inhoud van de functie, alles paste zo lekker bij mij en mijn toekomstbeeld. Alles waar ik in die periode daarna op solliciteerde, haalde het bij lange na niet bij die droombaan. Mijn motivatie was slecht en mijn sollicitatiegesprekken verliepen moeizaam: ik kon mezelf maar slecht verkopen. Ik kreeg begeleiding van een outplacementbureau maar dat stukje persoonlijke coaching bij het solliciteren dat ontbrak in het traject. Toen is mijn idee voor Making Sense ontstaan.

Vooral omdat ik zelf gewoon merkte hoe moeilijk het is om jezelf te verkopen als "merk" als je niet in goede doen bent. Ook heb ik in die periode geleerd hoe belangrijk netwerken is en hoe goed ik daar in was.

Ik ben uiteindelijk terecht gekomen bij IKEA, maar na bijna 3 jaar bleek mijn droom, om met sollicitatiecoaching aan de slag te gaan, te sterk en ben ik in 2005 voor het eerst gestart met Making Sense. Daar kon ik mijn draai goed vinden en met het gedachtengoed van o.a. Tom Peters over personal branding ben ik helemaal in flow gekomen. Dat is namelijk precies wat ik nodig had om mijn "boodschap" te verspreiden: Ontdek wie je bent en wees het dan expres!

Het gekke is dat dat soort momenten als mijlpalen in je leven blijven staan.

Voor mij zijn 11 september 2001, 3 april 2002 (bericht van ontslag) en 29 januari 2004 (eerste ziektedag burnout) en 16 juli 2006 (geboorte zoon) en 8 augustus 2008 (officiele herstart Making Sense) van die gevallen zijn die in je geheugen gegrift staan.

• Wat deed jij op 11 september en heeft het iets in je leven veranderd?
• Welke defining moments heb jij meegemaakt?
• Zou je leven anders verlopen zijn zonder die ervaring?