Met interesse volg ik de discussies hier en daar over het verhogen van de pensioengrens. Ik heb hierover zo mijn eigen mening en zie de kansen voor mezelf en mijn vakgebied maar ook voor Het Nieuwe Werken en werken vanuit je sterke punten.
Droefsnoetjes
Ik woonde gisteren een lezing bij op het Creative Business Event van Adjiedj Bakas waarbij hij o.a. zijn mening gaf over de pensioenleeftijd. Hij snapt het geneuzel van de vakbonden niet en roept ze op om minder azijn te drinken, geen droefsnoetjes meer te zijn en de positieve kant en de kansen in dit verhaal te zien. Ik zou het zelf misschien niet zo sterk uitdrukken, maar ben het er stiekem wel een beetje mee eens... :-)
Vadertje Drees
Wat ik nog niet wist was dat Willem Drees, de grondlegger van het pensioenstelsel, al bij het invoeren van de pensioenleeftijd op 65, heeft voorgesteld dat die leeftijd geleidelijk omhoog kan. Sterker nog, volgens zijn voorspellingen zouden wij nu al op 72 kunnen zitten.
Ergens is dat ook logisch. Onze generatie kenniswerkers (ik heb het nu even niet over de lichamelijk zware beroepen) is al later gaan werken dan de generaties ervoor.
Bovendien is onze medische zorg beter en onze levensstandaard hoger, waardoor we ook langer mee gaan. Ouderen van nu zijn veel minder "versleten" dan de generaties hiervoor. Ze ogen ook veel jonger en staan nog volop en heel actief in het leven. Ook zijn onze generaties nog meer gewend aan snelle veranderingen in de maatschappij en daardoor flexibeler. Daarnaast zijn de mogelijkheden voor kort en lang verlof, een sabbatical en zelf sparen om eerder met pensioen volop aanwezig. 67 is dus echt zo gek niet naar mijn mening.
Bovendien is onze medische zorg beter en onze levensstandaard hoger, waardoor we ook langer mee gaan. Ouderen van nu zijn veel minder "versleten" dan de generaties hiervoor. Ze ogen ook veel jonger en staan nog volop en heel actief in het leven. Ook zijn onze generaties nog meer gewend aan snelle veranderingen in de maatschappij en daardoor flexibeler. Daarnaast zijn de mogelijkheden voor kort en lang verlof, een sabbatical en zelf sparen om eerder met pensioen volop aanwezig. 67 is dus echt zo gek niet naar mijn mening.
Keerzijde
Toch is het zo dat mensen vanaf 40 al last krijgen van leeftijdsdiscriminatie. En dat terwijl ze dus in feite nog ruim 25 vruchtbare werkzame jaren voor de boeg hebben. Ze brengen kennis, kunde en ervaring mee. Hoe moet dat dan als ze in deze flexibele arbeidsmarkt straks op hun 50e of 60e weer gaan solliciteren. De arbeidsmarkt moet hier zeker nog een shift in maken.
Bovendien blijkt regelmatig uit onderzoeken dat ongeveer 70% van de mensen niet gelukkig is met hun werk. Velen zien het als sleur, een noodzakelijk kwaad en sommigen worden er gewoon letterlijk ziek (arbeidsongeschikt) van.
Van werknemer naar "werkgever"
Daarom is het in deze tijd heel goed om nu eens echt stil te staan bij je werk!
Je moet waarschijnlijk nog een jaar of 20 à 30, dus het is hoog tijd om de balans op te maken.
Je moet waarschijnlijk nog een jaar of 20 à 30, dus het is hoog tijd om de balans op te maken.
"Vind de baan die bij je past en je hoeft nooit meer een dag te werken". Dat schijnt Confusius al eeuwen voor Christus te hebben verkondigd. Hoewel zijn wereld er totaal anders uitzag, geloof ik wel heilig in deze uitspraak.
Als je nu eens een baan zou kunnen vinden of creëeren waarin je je sterke punten kwijt kan. Stel dat je nu zelf de manier en tijdstippen van werken kunt bepalen en zelf de baas bent over je eigen carrière en je persoonlijke ontwikkeling? Daarvoor hoef je echt geen ZZP-er te worden, want ook als de "werkgever" aan een organisatie kan je dit bereiken. Jij bent degene die iets te bieden heeft aan een organisatie waar jullie beiden beter van worden.
Ook een organisatie zit tegenwoordig niet meer op iemand te wachten die zijn persoonlijkheid thuis op het nachtkastje achterlaat. Een cv met alleen de droge en kale feiten wordt al steeds minder gewaardeerd. Organisatie willen weten welke toegevoegde waarde je hebt als persoon!
Tijd voor de oprichting van de IK b.v.
De huidige crisis heeft heel duidelijk aangetoond dat grote instellingen en organisaties het ook wel eens verpesten. De grote bedrijven zijn niet meer degenen die de dienst uitmaken, het draait om individuele persoonlijkheden en sterke merken.
Tijd dus om te gaan ontdekken wat jij als individuele persoonlijkheid hebt te bieden. Wat is jouw product, hoe zet je jezelf in de markt en zorg je dat je in een win-win situatie terecht komt? Wat zijn die sterke punten nu en hoe zet je die in je werk in? Hoe kan je fluitend aan het werk tot je 70e? Hoe richt je voor jezelf die komende 20 à 30 jaar in? Jij kan daar nu aan werken!!
Het Nieuwe Werken
Naar mijn gevoel staan we echt op de drempel naar een nieuw tijdperk van het nieuwe werken. En dat nieuwe werken is voor mij meer dan alleen maar slimmer werken met alle technologie en kennis die beschikbaar is, maar vooral slimmer werken met jezelf als uitgangspunt!
Ik geloof dus echt dat die 67 voor de meeste kenniswerkers makkelijk haalbaar is.
Ontdek wie je bent en wees het dan expres en werk met plezier tot je pensioen!!
Wil je ook ontdekken hoe je blij aan het werk kan, neem dan contact op met Making Sense Coaching voor meer informatie over individuele loopbaancoaching, personal coaching en workshops en trainingen.
Afbeelding van Willem Drees met dank aan euronet.nl
3 reacties:
Toch wel een bewijs hoe de ware machthebbers in de wereld, de corporatocratie met de grote centrale banken en corporaties, mensen dwingen om te werken. Dat in een tijd van technologische vooruitgang en overvloed. Dit is niet iets om te juichen, dit is een vorm van moderne slavernij, puur om het monetaire systeem te steunen! En laten we vooral niet over alle armoede in de wereld als gevolgd daarvan hebben.
Je zegt zelf al dat 70% van de mensen niet tevreden is met hun werk en het als een sleur en noodzakelijk kwaad zien. Goh, hoe zou dat nu kunnen. ;-)
Dan heb ik met 70% van de beroepsbevolking dus nog een schone taak weggelegd... want ik geloof het echt: je kunt vanuit je sterke punten en met plezier werken... als je er zelf maar werk van maakt!
De arbeidsmarkt (of eigenlijk de hele maatschappij) is een stoelendans waarbij er altijd mensen buiten de boot vallen. Waarom? Vanwege de kunstmatige schaarste van geld (en daarmee middelen, terwijl ze in overvloed zijn) door het virtueel rondpompen van geld wat niet bestaat en de toenemende schuld aan centrale banken door rente die nooit kan worden betaald. Het financiële systeem is de tijdgeest zoals de kerk dat was in de middeleeuwen. Het is bijna een religie waarvoor wij de vreselijkste dingen doen. Kijk eens naar de documentaire Zeitgeist Addendum
Ik ben blij dat je denkt dat iedereen met plezier kan werken, maar de realiteit is echt anders. De mensen die echt onze maatschappij mogelijk maken en met hun handen werken, doen dat doorgaans niet omdat het hun passie is, maar omdat ze ergens van moeten leven.
Binnen het systeem heb je inderdaad veel keuze en mogelijkheden. Kijk je echter naar het gehele plaatje, dan vind ik toch wel snel niet zo idealistisch meer.
Ik vind het ook ernstig dat carrière zoveel status in onze maatschappij geeft. Zelfs in de spirituele kant kom je vrijwel alleen tot zelfverwezelijking in carrière, zowel voor vrouwen en mannen. Daar ben ik het dus niet mee eens.
Een reactie plaatsen