MERK-waardig?

De Dikke van Dale meldt het volgende over het woord merkwaardig:

Merk·waar·dig bn, bw; -er, -st opvallend; vreemd, opmerkelijk

Wat ik opvallend, vreemd en opmerkelijk vind, is dat management-goeroe's roepen dat er geen goede Nederlandse vertaling is voor Personal branding. Maar ja, Engelse leenwoorden zijn natuurlijk erg "done" in management circles...

Wat MERK-waardig, is dat eigenlijk ....

Het zit hem wel niet in de naam, maar toch hebben veel mensen een weerstand en negatieve associaties bij deze naam... Amerikaans, brallerig, gebakken lucht, oppervlakkig.

Dat is het absoluut niet, maar misschien moeten we eens kijken wat de Nederlandse alternatieven zijn...?

Persoonlijke Merkwaardering

Persoonlijke Profielering

Persoonlijke Waardering

... wie roept...

Personal Mission Statement: straal als een diamant!

Als ik het met vrouwen over Personal Branding heb, zijn veel gehoorde commentaren:
- ik ben geen merk
- ik pas niet in 1 hokje
- ik wil mezelf niet beperken
- ik ben zo veelzijdig

Natuurlijk heb ik hier de afgelopen jaren ook vaak bij stilgestaan, als coach en coachee, als (her)startend ondernemer, als moeder en als partner. En zo zijn er natuurlijk nog veel meer rollen die ik vervul in mijn leven.

Toen ik zelf bezig was met mijn ondernemingsplan, ging er bij mij ineens een lichtje branden! Ik was hier bezig met het formuleren van mijn visie en missie, mijn doelen op korte en lange termijn, mijn eigen persoonlijkheid als marketinginstrument, mijn uitdagingen, drijfveren en kwaliteiten en vaardigheden en dus mijn unieke verkooppunten. Ik was mijn eigen personal brand aan het formuleren.

Dit zakelijke document werd de leidraad voor het ondernemerschap maar ook voor mijn eigen "zijn". Zo werd mijn ondernemingsplan eigenlijk veel meer een persoonlijk document. Het klopte ook met mijn visie en missie als coach: ik wil coachen en ondernemen op een persoonlijke en authentieke manier.

Ik merkte ook al snel dat mijn visie en missie als coach doorzoemt in alle rollen in mijn leven. Als moeder wil ik dat mijn zoon zijn eigen talenten kent en met zelfvertrouwen een levenspad kiest waarin hij die optimaal kan benutten.
Ik help mijn man ook met het bereiken van een mooie balans tussen prive en werk.
Bij vrienden, familie, bekenden en zakelijke contacten probeer ik altijd de silver lining te zien en hun sterke kanten te belichten. Zelfs als ik met andere hobbies of activiteiten bezig ben, heb ik mijn visie en missie en mijn talenten altijd als een achtergrondmuziekje bij me.

DAT bepaalt mijn merk en dus niet de rol die ik op een bepaald moment inneem.

En daarom gebruik in nu het Personal Mission Statement in mijn trajecten.
Het is leuk, leerzaam, dynamisch en je kunt je eigen plan opstellen dat je in principe je hele leven als leidraad kunt gebruiken.

Zie het als je persoonlijke paspoort naar jezelf...

Ik vergelijk de "personal brand" van een vrouw dan ook graag met een diamant.
Van iedere kant gezien zie je weer andere facetten en kleuren, maar ze vormen bij elkaar dezelfde diamant en zorgen samen voor een prachtige glans.


(zie ook de discussie op de Vrouwenwoensdaggroep op LinkedIN: http://tinyurl.com/at7vhu )

Here's to the crazy ones...

Tom Scholte zei het vandaag in zijn blog en ik zei het tijdens mijn lezing bij IKKI ook al (met trillende handen)...

Voor personal branding moet je lef hebben.

Je moet jezelf durven te zijn en je kop boven het maaiveld durven uit te steken.
Je moet lef hebben om afwijzingen tegemoet te zien, want niet iedereen zal jouw merk kiezen.
Je kiest je eigen pad, je eigen publiek, je eigen niche.
Je staat voor je eigen personal mission in al je rollen.

Juist degenen die dat durven, zullen het verschil maken in deze wereld van kuddedieren.

No guts, no glory!!
Ook al zo'n mooie reclameslogan, maar bij deze onderstaande commercial krijg ik iedere keer weer last van koude rillingen en "the ugly cry"

Here's to the crazy ones............






Why should I try to fit in, when I was designed to stand out?

Fiat 500

Mensen die mijn Twitter profiel hebben bekeken, hebben mijn behangetje aldaar ook gezien.

Allemaal kleurige Fiatjes 500.

Ik heb daar wat mee. Ik ben in een Fiat familie opgegroeid. Sterker nog: ik ben verwekt tijdens een "Fiat 500" vakantie in Oostenrijk. Dit moet je je dan voorstellen: mijn vader en moeder, opa en oma EN bagage voor 4 personen in 1 miezerig klein Fiatje 500, van Den Haag naar Oostenrijk. Vandaag de dag zou je accuut van de weg worden gehaald....

Mijn grote droom van kinds af aan is dan ook een Fiatje 500, lila van kleur met een open dak en met roomwitte lederen bekleding, als ik mijn ogen dicht doe, dan ruik ik het zelfs....

En sinds kort droom ik er dan ook het logo van Making Sense op, past perfect bij de lila lak...

Want dat zou mijn ultieme natte personal branding droom zijn.

Ik ben namelijk een Fiatje 500: klein en eigenwijs, pittig en temperamentvol, kleurrijk en met mooie rond vormen...

Ik Ben Tessa...

Volgens mij een van de allereerste en meeste succesvolle Employer Branding campagnes door een organisatie!!

In 1998 trad ik in dienst bij een bedrijf zonder naam.
Mijn toekomstige manager kon niet zo veel vertellen over wat het bedrijf nu echt deed, want dit was allemaal nog erg geheim.
Hoe de afdeling er uit kwam te zien, wist hij nog niet, hij was momenteel alleen manager van zichzelf, maar hij mocht zijn toekomstige 120 medewerkers wel allemaal zelf werven en selecteren. Alle bureaus stonden al klaar in een grote lege kantoortuin, een raar idee.

Het sollicitatiegesprek (op wit tuinmeubilair in een geimproviseerd personeelsrestaurant) ging vooral over fotografie, muziek, Alanis Morissette en uitgaan. En het was een heel persoonlijk gesprek, hoe ik als persoon echt was en of ik vanuit een conservatieve organisatie met olifanten van wel 120 jaar oud en veel regels in een chaotische poel van blij springende en pionierende kikkervisjes zou passen. (volmondig: ja!!!)

Mijn toekomstige functie bestond nog niet en mocht ik naar eigen inzicht invullen.

Ik waagde die sprong in het diepe op een persoonlijke klik en de sterke behoefte aan avontuur en gaf aardig wat zekerheden op....
Ik had net mijn hypotheek afgesloten in de veiligheid van mijn vaste dienstverband bij de rijkste oliemaatschappij ter wereld.

Sommigen verklaarden mij voor gek.

4 maanden later was iedereen stikjaloers op me, want ik werkte bij BEN!

Het hipste mobiele merk met een reclamecampagne waar heel Nederland het 10 jaar later nog over heeft.

4 februari vierde Ben zijn 10e verjaardag!

Ik Ben er nog steeds reuzetrots op dat ik aan de wieg van Ben heb mogen staan......

PS: de afbeelding is de voorkant van mijn toenmalige visitekaartje

Inspirerende oneliner

"Talent is in wezen de liefde voor een bezigheid die zo sterk is, dat je datgene steeds weer opnieuw wilt doen, dag in dag uit"

Malcolm Gladwell

Zelf voeg ik daar graag nog wat aan toe: "en consequent tot succes heeft geleid"

Wat is jouw talent?

Bron: Intermediair dd. 12-02-09

Merkwaardig: Sensitieveling!!

In mijn praatje bij IKKI heb ik 2x het woord geitenwollensok gebruikt als referentie naar mij zelf.

Dit om aan te geven dat ik een sociaal, empathisch, betrokken, intuïtief, gezellig en warm mensenmens ben dat verbinding zoekt in haar omgeving en veel bezig is met zingeving.

Van een aantal lieve collega ondernemers kreeg ik onverbiddelijk feedback.

Ik mag dit woord niet meer gebruiken. Het doet mij geen recht zeiden ze.
( en ik draag natuurlijk ook veeeeel leukere outfits....)

Wat ik wel ben is een sentitieveling. En daar ben ik reuzetrots op want dit is nu juist een van de dingen die ik mijn hele leven al heb willen verbergen. Tevergeefs overigens want het druipt er blijkbaar van af en dus gooi ik mijn doorzichtige masker af en ben ik het nu maar gewoon expres.

Want om je krachtig kwetsbaar op te stellen in deze wereld heb je best wat lef nodig..........

Ik verheug me daarom dus enorm op de workshop "Kwetsbaarheid en Kracht" op 13 december in Houten.

En ik ben heel benieuwd hoe de verhouding m/v is en hoeveel "zeiksnorren" er zullen zijn ;-)

Durf jij je "kwetsbaarheid" te laten zien??

Hoe zet jij het als kracht in??

Expres jezelf zijn: fotoverslag

Voor degenen die erbij waren of het juist hebben gemist: hier 2x fotoverslag en 1 persoonlijke recensie van de netwerk avond over Personal Branding van Ikki, waarbij ik mocht spreken....

Personal Branding: Post-its, Mijlpalen en Euroshopper Bier

2e fotoverslag van de IKKI borrel

Ha en toen ontdekte ik Personal Branding

Dit is niet de wereld van je vader en moeder!

Gisteravond volgde ik in het kader van Vrouwenwoensdag een workshop “Work Life Balance”. En hoewel het thema natuurlijk op micro-niveau werd uitgewerkt zei de coach bij de introductie iets wat mij raakte als een natte handdoek in mijn gezicht...

Niet alleen op micro niveau is voor veel vrouwen (met name) de balans weg maar ook op macro niveau.

Zowel vrouwen als mannen worstelen met hun nieuwe rolverdeling in onze Westerse maatschappij 2.0. Tot nog maar 2 generaties geleden was het allemaal lekker duidelijk: de man was er voor de 3 p’s: to procreate, provide & protect. De vrouw was de baas in huis en zorgde voor de kinderen. Fijn en overzichtelijk.

Tegenwoordig hebben we de man voor die kerntaken eigenlijk niet meer nodig en vrouwen zijn al lang meer dan alleen maar huisvrouw en de vrouw van.... Dat is pas 2 generaties aan de gang. Een wezenlijke verandering in een maatschappij heeft minimaal 3 generaties nodig om zich goed te verankeren.

En dat merk je goed op macro-niveau in de maatschappij en de arbeidsmarkt.

Op micro niveau is er ook nog veel te winnen. Zelf ben ik een werkende moeder van de 2e generatie maar hoor nog regelmatig de stem van mijn lieve oma en andere vrouwen in mijn oor.

Ik wil als vrouw alles goed doen: ik wil natuurlijk de leukste en beste moeder zijn die ooit heeft geleefd. Daarnaast wil ik mij als coach en professional blijven ontwikkelen en bij blijven in trends en innovaties in mijn vak. Dan is het ook wel leuk als mijn huis er hip en schoon uit ziet. Een sociaal leven en sport (wat is dat ook al weer???) is eigenlijk ook wel een harde eis. En dan heb je ook nog het niet te onderschatten “keeping up with the Joneses”-effect (iets waar ik gelukkig niet al te veel door gehinderd wordt)

Op zich is er niet zo veel mis met mijn balans, want mijn man is een moderne zorgende man van de 2e generatie. Sinds ons ouderschap werkt hij 4 dagen in de week en hij doet sowieso meer "vrouwelijke" dingen in ons gezin dan mening man. Ik vind hem daarom ook een geweldig rolmodel voor ons peuterzoontje. Ik hoop ook dat die straks zelfverzekerd in zijn rol in een andere arbeidsmarkt terecht komt. En dan dus weer terug naar die macro balans: de arbeidsmarkt.


Hoewel vrouwen absoluut heel veel hebben bereikt en het woord “empowerment” zowat gemeengoed is geworden, blijft er toch iets scheef lopen....

Er zijn vele organisaties die zich bezig houden met de rol van de vrouw en veel grote organisaties hebben inmiddels een heus diversiteitsbeleid. Maar zodra je de “echte” mannenwereld in duikt, (techniek, bouw, ICT etc) slaat de balans nog de verkeerde kant uit. Alsof de klok daar is blijven stil staan in vaders tijd. Parttime werken voor mannen is (buiten de overheid en sommige multinationals) zeer ongebruikelijkl


Zeker in de ICT branche waarin mijn man werkt is dit absoluut geen vanzelfsprekendheid. Iets wat ik persoonlijk erg wonderlijk vindt. "Hallo ICT-ers!!! De jaren '80 hebben een fax gestuurd om te vertellen over die leuke uitvinding 'het Internet', waardoor het helemaal niet meer nodig is om standaard 40 uur op een vaste plek te zitten!!"


En dan voel ik gisteravond tijdens de Vrouwenwoensdag waar mijn interesse in work life balans omslaat in spanning. Ik zie met schrik tegemoet dat mijn man uit pure noodzaak, omdat het in de branche nu eenmaal “not done is” weer 5 dagen moet gaan werken, nu hij op zoek is naar een volgende opdracht. En wat me het meeste raakt daarin is dat wij als gezin dan weer terugvallen naar de vorige generatie. Want zo krijgt onze zoon weer het oude rolmodel voorgeschoteld en dat wou ik nu juist zo graag vermijden!


De arbeidsmarkt verkeert niet alleen in een kredietcrisis maar ook in een flinke identiteitscrisis. De normen en waarden in een maatschappij zijn nog nooit zo snel veranderd als in de laatste 2 generaties. Maar het denken en doen wordt nog bepaald door normen en waarden uit vorige generaties. Er wordt gevraagd om creativiteit en flexibilteit maar dit lijkt vooral eenrichtingsverkeer.


En terwijl in hele branches arbeidstijdverkorting en ontslagen aan de orde van de dag zijn regeert daar juist nog steeds de mannelijke hersenhelft (hmm, waren dat nou niet diegenen die de kredietcrisis uberhaupt hebben veroorzaakt?).

De wereld is absoluut uit balans........ ik weet het zeker.

Er moet een omslag komen.

Ik ben erg blij met het initiatief van de Vrouwenwoensdag, maar roep nu dus heel hard: waar blijft de Mannenmaandag.

Want de vrouwen weten inmiddels heel aardig hoe het moet, nu de de mannen nog.....

Droombeeld: een echt mensenbedrijf

Ik krijg regelmatig de vraag van soms moedeloze klanten: hoe vind ik nu die speld in een hooiberg, dat ene bedrijf dat bij mij past en wel verder kijkt naar de mens achter de CV en onpersoonlijke sollicitatiebrief?

Het lijkt een droombeeld.

Maar niets is minder waar. Ze bestaan echt. Het zijn vaak kleine briljantjes in een grote berg keien, maar ze zijn er wel.

Ik ken iemand die zo'n bedrijf heeft gevonden. Met voor haar een vacature om van te dromen!
Na de normale CV en sollicitatieronde heeft ze een positieve reactie gekregen.
Het bedrijf heeft haar uitgenodigd voor de 2e ronde.

En voor die tweede ronde vraag het bedrijf iets heel bijzonders.
Ze vragen of zij een "ervarings CV" wil schrijven, waarin echt staat wie zij is.
Geen chronologisch geneuzel en sociaal wenselijke bouwstenen, maar een echt levensverhaal. Met levensgebeurtenissen die haar hebben gevormd, waarvan ze heeft geleerd.
Resultaat: een verhaal over het hier en nu, over de persoon die ze nu is.
Ook vragen ze of ze een "intentie CV" wil schrijven. Als 85-jarige mag ze terugkijken op haar leven en kijken wat ze heeft gedaan en geleerd vanaf nu.

Haar eigen reactie:

"Oho, kun je je het voorstellen, dat er bedrijven zijn zoals deze! Die mensen
echt willen leren kennen. Jeetje, wat wil ik graag met en voor ze werken, nu,
onmiddellijk, vandaag, gisteren."

Daarna bekruipt haar de twijfel en vraagt zij zich af: moet ik mezelf nu helemaal blootgeven of ga ik toch maar weer sociaal wenselijke antwoorden geven. Aanpassingsgedrag noemt ze het zelf.

Gelukkig kiest haar avontuurlijke maar ook sensitieve kant voor het eerste optie!

En terecht: als ze bij zo'n authentiek en uniek bedrijf aangenomen wordt, dan natuurlijk wel alleen als er op basis van haar authentieke en unieke zelf echt een klik is.

Ik ben zelf blij verrast om te horen dat een bedrijf zo'n sollicitatieprocedure houdt. Het zijn oefeningen die ik ook in een bepaalde vorm in mijn traject gebruik.

En hoewel het niet alles zegt (de bedrijfswebsite ziet er wel inspirerend uit) wilde ik dit toch graag delen met sommige van mijn lezers van wie ik weet dat zij smachten naar zo'n aanpak.

Uiteraard hoop ik binnenkort te kunnen berichten dat dit leuke bedrijf een kanjer van een collega heeft gevonden... als 2 kleine briljantjes die elkaar vinden!

Droombeeld: een Jenaplan bedrijf...

Vorige week zijn wij gaan kennismaken op de toekomstige basisschool van ons zoontje (2,5).

Wij kiezen heel bewust voor een Jenaplan school, omdat dit erg goed bij onze visie op opvoeden en op het leven in het algemeen past. Op de link vindt je wat informatie over de grondprincipes van het Jenaplan onderwijs.

Samengevat gaat men er van uit dat alle mensen uniek en onvervangbaar zijn en zij een sterke identiteit moeten kunnen ontwikkelen. Dat samenwerken die ontwikkeling stimuleert, vooral omdat uit wordt gegaan van verschillen tussen mensen. Dat scholing niet alleen een cognitief, maar ook een emotioneel en sociaal proces is. Dat het kind (onder leiding) de regisseur is van zijn eigen ontwikkeling. Het zelfstandig handelen en denken (eigen mening) van kinderen wordt gestimuleerd. En ze werken met een ritmisch weekplan van “gesprek”, “spel”, “werk” en “viering”

Het hoofd van de school zei het al pakkend bij de introductie: eigenlijk zou iedere school de Jenaplan–gedachte moeten hanteren.

Thuisgekomen en al bladerend door de schoolgids bedacht ik me hoe geweldig het zou zijn als bedrijven dit ook deden.

• Uitgaan van de kracht en eigen identiteit en unieke talenten van de medewerkers
• Het bevorderen van een gezond verantwoordelijkheidsgevoel naar collega’s, de organisatie, de maatschappij en het milieu.
• Uitgaan van de verschillen tussen mensen en hier in teams gebruik van maken
• Meer balans tussen werken, vergaderen, spelen en vieren.
• De medewerker is de regisseur van de eigen ontwikkeling.
• De mederwerker mag zijn eigen identiteit (personal brand) uitdragen
• Medewerkers gaan met respect met elkaars personal brand om
• De gedrags- en prestatiebeoordeling vindt plaats vanuit de eigen ontwikkelingsgeschiedenis.
• Verandering en verbetering wordt gestimuleerd en gezien als een nooit eindigend proces.
• Afdelingen en units zijn samenwerkende en elkaar respecterende teams die van elkaar kunnen leren.

Door de trend Personal Branding, het veranderde psychologische contract en andere sociale ontwikkelingen in het bedrijfsleven zijn een aantal punten al een klein beetje ingeburgerd. Bij KPN heeft bijvoorbeeld iedere medewerker de verantwoordelijkheid over zijn eigen persoonlijke ontwikkelingsbudget in de hand. Toch denk ik dat de eigen identiteit van veel KPN-ers nog wel een ondergeschoven kindje is. En door de Nederlandse vergader- en werkcultuur is er zeker nog te weinig tijd voor spelen en vieren. Er valt dus nog veel te winnen.


Niet toevallig (want daar geloof ik nl. niet in) wees een client mij onlangs op een boek: “De Kracht van Mensen” van Ronald Hameetman.

Dit is eigenlijk bijna het idee dt ik kreeg bij een Jenaplan-bedrijf.


Als eenmanszaak is het makkelijk om dit in te voeren, dus daarom benoem ik Making Sense Coaching hierbij tot erkend Jenaplan bedrijf.

Wie volgt.... ??


PS: leuk detail is dat mijn zoontje nu op de vraag: "wat ga je later doen op de basisschool" nog steeds antwoordt: "kennismaken"... En daar heeft hij eigenlijk nog gelijk in ook. Ik hoop dat de kennismaking met zijn eigen identiteit een mooi en levenslang proces wordt.

Expres jezelf zijn, the sequal

"Vervolgens gaf ik het woord aan Tessa Faber. Tessa vertelde ons het emotionele verhaal van haar loopbaan en deelde en passant mee dat ze geen secretaresse-materiaal en een gigantisch geitenwollensokken-type is. Wel is ze een 'eigenwijze, ervaringsdeskundige loopbaancoach'. Dat hebben we geweten. Tessa plakte zichzelf tijdens haar presentatie al vol met olijk gevormde post-its met wat kernwoorden erop, maar na haar 'spreekbeurt' waren wij aan de beurt. Overal lagen post-its en gekleurde stiften. De bedoeling was om jezelf een kernwaarde toe te dichten, maar ook en vooral de andere borrelaars moesten voorzien worden van een complimentje (het moest immers allemaal positief zijn)"

Floor Drees, de "spreekstalmeesteres" van de IKKI netwerk avond vertelt over een geslaagde avond.

Dat vond ik ook.
Mijn presentatie is totaal anders geworden dan ik van te voren had gedacht, maar juist daardoor was ik nog meer expres mezelf. Misschien toch wel iets te veel want emotioneel en geitenwollensok (zelf geroepen hoor) roept wel een bedenkelijk beeld op.
Maar aan de andere kant, het klopt wel, ook al zou ik het liever in een woord, sensitief willen vatten. Dat vind ik nog positiever en ook heeft dat meer diep- en breedgang.

En dat woord vind je natuurlijk gedeeltelijk terug in mijn bedrijfsnaam, met andere betekenis, maar wel met een knipoog.

Het was uiteindelijk een positief verhaal en de boodschap was voor velen duidelijk: personal branding is makkelijker gezegd en uitgelegd dan gedaan, zeker als je eerst bepaalde overtuigingen en belemmeringen of tegenslagen uit de weg moet ruimen.
Maar als je je eigen onderscheidende en authentieke kracht eenmaal hebt gevonden en je durft expres jezelf te zijn, dan gebeuren er echt mooie dingen met je. (Ik kan het weten)

Ik heb dit spannende en kwetsbare moment voor mezelf als bevrijdend ervaren. Want ik riep al tijden dat ik nu echt mezelf kon zijn, gisteravond was het bewijs dat ik het echt durf....

En niet alleen dat, ik heb hierdoor een aantal mensen in de zaal geraakt. En dat was mijn doel, niet alleen voor gisteravond maar ook voor mijn toekomst als coach / trainer met Making Sense Coaching.

Ook weet ik het nu zeker: personal branding is helemaal MIJN manier van loopbaancoachen.
Het is alles waar ik blij, bevlogen en gepassioneerd van wordt en van in flow raak: persoonlijke ontwikkeling, zelfreflectie, zelfkennis en zelfvertrouwen opbouwen om jezelf authentiek en onderscheidend midden in de arbeidsmarkt en het leven te zetten.

De sollicitatiebrief is dood, lang leve de sollicitatiebrief!!

Hoewel ik denk dat de sollicitatiebrief door de groeiende recruitment branch, personal branding, web 2.0 toepassingen en andere ontwikkelingen in HRM land een langzame dood aan het sterven is is de realiteit nog wel dat de sollicitatiebrief bij heel veel sollicitaties nog een belangrijk onderdeel is.

Als recruiter heb ik er gelukkig niet zo heel veel gezien, want ik vind de onderscheidende waarde van een sollicitatiebrief meestal zeer klein. Ik hoorde laatst zelfs nog van iemand dat ze in haar bedrijf de brieven niet eens meer lezen, omdat ze niet meer authentiek zijn. Ze kijken alleen maar naar het cv en nodigen zo veel mogelijk mensen uit omdat het persoonlijke contact en de eerste indruk doorslaggevend zijn.
Want heel weinig mensen nemen de moeite om echt zelf een brief te schrijven die uit hun hart komt. Nee, de brief komt uit een boek of van internet. Ook zijn er tegenwoordig communicatiebureautjes die sollicitatiebrieven verkopen (als ik ergens allergisch voor ben.....)
En toch vind ik zelfs die brieven vaak niet om aan te zien....

Ik ben zelf regelmatig te vinden op het sollicitatiebrievenforum van carrieretijger.nl.In het begin om te leren en te kijken wat er speelt op sollicitatiegebied, maar tegenwoordig veel vaker om even lekker mijn kont tegen de krib te gooien.

Woorden en zinsnedes als
- Enthousiast

- Zoekt een nieuwe uitdaging

- Leuk (rijmt op jeuk)

- Naar aanleiding van.....

- Flexibel en stressbestendig

- Is een goede teamplayer maar kan ook goed alleen werken.

vliegen je om je oren.

Hallo, de jaren '80 hebben gebeld: ze willen hun brief terug!!

Ik probeer mijn clienten door middel van personal branding ook op een nieuwe manier naar de sollicitatiebrief te laten kijken. Als je dan toch een brief moet schrijven, doe het dan in ieder geval in een stijl die bij jezelf, je doel en je cv aansluit.

De woorden hierboven worden in iedere sollicitatiebrief gebruikt en zijn absoluut niet meer onderscheidend, authentiek en ze hebben geen nieuwswaarde.

Op Carrieretijger.nl heb ik geleerd over het AIDA principe, ook weer zo'n mooie acronym overgewaaid uit de marketing en communicatie en heel compatible met de personal branding gedachte:

AIDA:

Aandacht trekken - je mag lekker met de deur in huis vallen

Interesse wekken - maak de lezer nieuwsgierig

Desire opwekken - laat de lezer verlangen naar een kennismaking met jou.. :-)

Aanzetten tot actie - geef de lezer het gevoel dat hij/zij gelijk een afspraak moet maken

De meeste (ongeschreven) regels voor een sollicitatiebrief stammen nog uit de jaren 70 en 80 van de vorige eeuw. Inmiddels is er veel veranderd. Veel mensen zijn ook oprecht verbaasd als ik vertel dat je een zin best met "Ik" mag beginnen of dat "Naar aanleiding van" echt zo 20e eeuw is en je met de deur in huis mag vallen.

Maar het moet eerlijk gezegd worden: het gaat er nu eenmaal om dat je uitgenodigd wordt. En er zijn nu eenmaal ook nog genoeg HRM-ers die denken dat het nog zo moet als vroeger.

Ik heb deze week nog 2 voorbeelden in mijn nabije omgeving meegemaakt waarbij een middelmatige en een vrij slechte brief toch tot een uitnodiging leidde.

Conclusie : De perfecte sollicitatiebrief bestaat dus niet en is nog wel een belangrijk middel om binnen te komen...

Maar een ding wil ik iedereen op het hart drukken: schrijf je brief gewoon lekker zelf en koop vooral geen voorgekauwde brief, tis pure geldklopperij, waar je niets wijzer van wordt.

Nog een tip: Praktisch ieder bedrijf heeft op zijn website iets staan over de visie en missie: verwijs hiernaar in je brief en koppel dit aan je eigen talenten door te vertellen hoe je deze organisatie hier mee kan helpen.

Succes!!

Expres jezelf zijn, deel 3...

Wat moet je doen als je bang bent dat niet serieus wordt genomen en je wordt uitgelachen???

Juist, zorgen dat mensen expres om je lachen....... :-)

Als ik een 360 graden feedback doe bij mijn man krijg ik steevast te horen dat ik zo grappig ben.
En dat klopt, ik vind humor ontzettend belangrijk.
Dat is mijn manier van relativeren en weerbaar te zijn. Zelfs toen we deze week verpletterend nieuws kregen over de gezondheid van mijn schoonvader kon ik na de eerste schok gelukkig de hele familie weer aan het lachen krijgen met een weloverwogen grap. En dat voelt fijn.

Volgens mij zijn de beste komieken altijd geboren met humor als verdedigingsmechanisme.
Andre van Duin werd gepest om zijn rode haar, Danny Kaye ongetwijfeld ook, Paul de Leeuw om zijn liefde voor eten...

Nu ben ik natuurlijk geen top-komiek, maar humor hoort wel bij me, dus maar eens kijken hoe mijn experimentje morgenavond gaat werken.....


All the world is a stage and everyone loves a clown....

Expres jezelf zijn, vervolg

Op de blog van mijn collega en vriendin Suzanne Unck zag ik dit stripje van Maaike Hartjes.

Ik vond hem wel toepasselijk dus heb ik hem even "gepikt" voor mijn eigen blog..

Mijn lezing blijkt 3x te lang dus ik moet er vreselijk in gaan knippen. En dat is voor mij eigenlijk wel een goede oefening, want ik ben van nature niet zo kort en bonding in mijn communicatie. Ik ben nogal wollig en haal er altijd heel veel voorbeelden bij.

Van de week kwam ik een leuke mannelijke collega coach tegen op een workshop Personal Branding die hetzelfde had. Dat vond ik leuk, want ik dacht dat het een typische vrouweneigenschap was. We moesten onze elevator pitch oefenen. In ons geval dus meer een elevator roman....

We hebben elkaar goede feedback gegeven en we gaan er wat mee doen.

Personal branding wordt nl. krachtiger door de kunst van weglating! Less is definitely more!

En dat is wel goed, dat ik weer even over de essentie moet nadenken.....

Expres jezelf zijn....

Nou nog 2 dagen te gaan voor mijn lezing en ik ben er verschrikkelijk aan toe....

Ik heb net in de douche (wat een klank) voor de spiegel geoefend en het was een drama..... ik kom niet goed uit mijn woorden en bibber en tril en tot overmaat van ramp werd ik ook nog emotioneel....
En dan heb ik nog niet eens publiek.

Ergens zou ik diep in mijn hart gewoon willen afzeggen: zeggen dat ik ziek ben (ben snotverkouden, dus dat kan nog een probleem opleveren) of dat ik door de ziekte van mijn schoonvader niet aan de voorbereiding ben toe gekomen.

Maar dat veerkrachtige eigenwijze duiveltje in mij denkt daar geen moment aan....
Die vind dat ik de kans moet grijpen, mijn 10 minuten "fame". Die zegt me dat er op die avond een engeltje op mijn schouder gaat zitten, die zorgt dat mijn verhaal leuk wordt en ik de ster van de avond wordt.

Zal ik mezelf onstervelijk belachelijk gaan maken dan?
In het ergst denkbare geval kom ik niet meer uit mijn woorden en barst ik in tranen uit.

Maar zo ver laat ik het toch niet komen. Nee, want ik maak mezelf toch niet meer of minder dan ik ben, een creatieve stresskip die van nature geen goede spreker is............

Waarschijnlijk heb ik na 1 minuut bibberen de smaak te pakken en raak ik in flow en moeten ze me na 15 minuten met geweld van dat roze kistje af halen.....

We shall see.... meer dan mezelf zijn kan ik niet doen..... dat is Personal Branding.

Tessa