Ruimte voor rouwverwerking bij ontslag

Over de arbeidsrechtelijke kanten van het ontslag is er zat te vinden op internet en in boeken. De HR professional wordt wel uitgenodigd om iemand "stijlvol" en volgens de regels te ontslaan en wordt bijv. verteld hoe kwaliteitsselectie toe te passen, maar het draait vooral om de regels, procedures, vergoedingen etc.


Over het proces van rouw waar je als ontslagene door heen moet, is nog maar bar weinig te vinden. Slechts 2 of 3 boeken besteden hier summier aandacht aan.


En toch is dit zo'n ontzettend belangrijk onderdeel van een ontslag.
Voor de ontslagene wordt de hele wereld op zijn kop gezet. Verwachtingen en toekomstplannen vallen in duigen, gezichtsverlies, verlies van inkomen, veiligheid en stabilteit, een grote deuk in het zelfvertrouwen en vragen en verwijten die door het hoofd heen spoken, een gevoel van falen en het bekende "waarom overkomt mij dit".

Achteraf gezien zeggen de meesten dat een ontslag een hulp is geweest voor mooie dingen: een nieuwe stap in de carriere, een boost in de persoonlijke ontwikkeling of de aanzet om eindelijk voor zichzelf te kiezen.

Maar er gaat heel wat aan vooraf, voordat de ontslagene dit zal inzien en in sommige gevallen komt iemand er niet overheen. Ik denk nu bijvoorbeeld aan de topman van ABN Amro die zichzelf in een bos in Engeland van het leven heeft beroofd. Ook in mijn praktijk zie ik genoeg voorbeelden van mensen die nog worstelen met de psychische en praktische gevolgen van een ontslag. Mijn advies is ook altijd dat de ontslagene pas weer kan gaan solliciteren als het ontslag een plaats heeft gekregen, als alle fasen van het rouwproces zijn doorlopen.





1. Ontkenning
2. Protest (of boosheid)
3. Onderhandelen en vechten
4. Depressie
5. Aanvaarding





Na verloop van tijd ziet de persoon in dat de waarheid niet te bestrijden is en accepteert het verdriet. Iemand die ontslagen is kan weer een CV op internet zetten en de wereld met trots tegemoet treden.


Natuurlijk is het rouwproces afhankelijk van de situatie. Ontslag op basis van persoonlijk functioneren is anders dan om economische redenen, faillisement of reorganisatie. Ontslag op staande voet is helemaal een bijzonder geval. De leeftijd en loopbaanfase en het karakter van de ontslagene is natuurlijk ook cruciaal voor de manier waarop hij/zij er mee omgaat.


Zelf ben ik op verschillende manier betrokken geweest bij ontslagzaken, zowel als HR functionaris, als coach, als partner, vriendin of familielid en zelf als ontslagene.

Het verbaast mij bijzonder dat er zo weinig te vinden is over de psychische kanten van een ontslag en dat er over het algemeen zo luchthartig over gedaan wordt.

Wat is jouw ervaring met ontslag?
Ben je wel eens ontslagen?
Wat deed dat met je?
Hoe ben je er mee omgegaan, heb je hulp gezocht?
Heb je zelf wel eens iemand moeten ontslaan?
Heb je toen nagedacht over nazorg of counselling?

Wat het basisonderwijs met personal branding te maken heeft?

.... eigenlijk helemaal niets en dat zou natuurlijk helemaal anders moeten!!!

Want waar authenticiteit, talenten, sterke punten en uniekheid centraal staan bij personal branding (strengths focus), heeft het onderwijs meer oog voor de zwakheden van de leerling en op het inpassen van een kind in een systeem van normen, waarden en regels. (repair focus). Op zich niet onlogisch maar het basisonderwijs laat daardoor jammer genoeg een aantal grote kansen liggen.

Ik was vandaag bezig om al mijn diploma's, certificaten en oude schoolrapporten eens netjes in een map te verzamelen op chronologische volgorde. Best goed voor je zelfvertrouwen moet ik zeggen, ik haalde altijd hele mooie cijfers en ik bleek meer papieren te hebben dan ik dacht.

Ik heb ze allemaal nog: mijn rapporten vanaf de lagere school (nu heet dat basis onderwijs), de HAVO, en zelfs evaluaties van mijn MBO en HBO opleidingen en getuigschriften.

Basisschool

Ken je dat rijtje op de rechterkant van je lagere school rapport nog? 6 jaar lang was het hetzelfde liedje voor mij, hier een samenvatting van de opmerkingen.

Gedrag: goed, spontaan, beleefd, hartelijk, gezellig, contact, te praterig in de klas, prettige leerling

Zelfstandigheid: uitstekend, goed, prima

Doorzettingsvermogen: uitstekend, goed, Tessa is flinker geworden (klas 4)

Nauwkeurigheid: laat te wensen over, kan beter, redelijk

Concentratie: snel afgeleid, Tessa praat veel, soms vergeetachtig

Belangstelling: uitstekend, Tessa is erg leergierig, ze vertelt graag, sterke eigen mening

Tempo: goed, vlot, hoog

Ordelijkheid: is vrij slordig, moet beter op haar spullen passen, werk beter verzorgen

Mijn basis fabrieksinstellingen

Vanaf dag 1 hamerde de onderwijzeres op mijn ordelijkheid. Ik begon met een 6-je, het werd zelfs een keer een 5 (de enige onvoldoende die ik ooit kreeg) en ik eindigde met een 6,5.

Al die jaren hameren op mijn zwakke punt heeft me maar een mager half puntje winst geboekt.

Wat al die 8 juffen die ik heb gehad, blijkbaar hebben gemist waren mijn talenten voor praten en contact leggen, mijn voorkeur voor globaal i.p.v. details, mijn hoge werktempo en leervermogen en mijn sensitiveit.

Middelbare school:verboden om pret te maken!

Ook op de middelbare school gingen de "praatvakken" en de "globaalvakken" mij het beste af.

Alle 4 de talen, geschiedenis, aardrijkskunde en maatschappijleer: altijd hoge cijfers.

Vooral bij geschiedenis en maatschappijleer had ik vaak het hoogste woord, altijd met mijn mening voorop, zelfs als die afweek van de rest van de klas.

Scheikunde, natuurkunde, biologie, wiskunde, handelswetenschappen: 1 groot tranendal, drama!! De kreet "meten is weten" is aan mij gewoon niet besteed, grofweg schatten en samen overleggen is voor mij gewoon beter!

En toch besloten mijn decaan en mijn ouders voor mij dat het verstandig zou zijn om wiskunde en handelswetenschappen te kiezen als examenvakken. Dit om een "pretpakket" te vermijden, want 4 talen en Geschiedenis en Aardijkskunde dat kon echt niet. Dit was de tijd van "een slimme meid is op haar toekomst voorbereid" en die toekomst lag blijkbaar in de exacte vakken?

Gevolg..... ik zakte als een baksteen..

Door alle aandacht en energie die ik moest steken in mijn 2 slechtste vakken, waren zelfs de vakken waar ik normaal met het grootste gemak 8-en voor haalde, gekelderd naar magere 6-jes. Ik vond school niet eens leuk meer en luisterde met grote jaloezie naar de leuke verhalen van klasgenoten over mijn geliefde vakken en leraren Geschiedenis en Aardrijkskunde.

Waarom zijn mijn standaard fabrieksinstellingen zo keihard genegeerd, de eerste 18 jaar van mijn leven en trouwens... later ook?? In beoordelingsgesprekken werden constant die zwakke punten weer uit de sloot gedregd, om me er weer mee om mijn oren te slaan en mijn zelfvertrouwen onderuit te halen.

Sterke punten, hoera!!

Waarom wijzen wij kinderen, maar ook professionals niet gewoon op hun talenten, hun uniekheid en hun sterke punten? Het ontwikkelen daarvan is zoveel makkelijker, want van een 8 naar een vette 10 is zoveel makkelijker om te bereiken!! Voor praten had ik zelfs een makkelijk een 11 kunnen halen.

Als je echt altijd een 4 hebt voor rekenen, waarom dat niet gewoon accepteren, een rekenmachine aanschaffen en je richten op de vakken waar je wel goed in bent? Je kunt een eend toch ook niet leren om in een boom te klimmen? Een perenboom geeft ook gewoon peren en geen appels omdat dat beter in de omgeving past?

Ieder wezen heeft zijn missie op aarde en krijgt daarvoor de juiste instellingen mee, waarom wij mensen dat niet kunnen accepteren is mij een raadsel!

Mijn zoontje gaat volgend jaar naar de basisschool. Heel bewust hebben wij gekozen voor een Jenaplan, waar men uitgaat van de uniekheid van ieder kind, met oog voor de sociaal emotionele ontwikkeling en de omgang met andere individuen. Dit schooltype heeft wel al een goede strengths focus en ik verheug me dan ook op het ontwikkelingsproces van de komende 8 jaren. Mijn zoon gaat vooral iets doen waar ie goed in is en wat ie zelf leuk vindt, als hij maar gelukkig wordt! Of het nu putjesschepper of automonteur is, kapper of advocaat... als hij zijn aangeboren talenten en fabrieksinstellingen maar gebruikt, dan komt alles goed!

PS: Mijn verhaal is iets persoonlijker geworden dan ik van plan was **bloost** maar volgens mij is het punt dat ik wilde maken hierdoor juist duidelijk geworden.

PS2:De foto bovenaan is genomen in de eerste klas.... zoek plaatje, waar is Tessa? Ik zou graag weer zo authentiek en onbevangen zijn, als ik toen was!

PS3: kijk voor de grap eens naar de foto van mijn bureau in de blog hieronder, er is niet veel veranderd sinds de 1e klas, juffrouw Van Dalen!

Het Nieuwe Werken op de Nationale IK dag

Vandaag was ik in Utrecht bij Seats2Meet bij de Nationale IK-dag.
Een dag die in het teken van Het Nieuwe Werken (HNW) stond.

De IK staat hierin centraal maar op een goede manier, geen "ego" maar "zelf"

Eigenaar van S2M, Ronald van den Hoff, had een hele inspirerende presentatie die alle andere sprekers toch een heel klein beetje in de schaduw zette. Maar de hele dag was inspirerend, maar wat wil je: de hele zaal zat vol met enthousiaste Nieuwe Werkers...

Hoewel...

Bij de 3e spreker, Bas van TMI, reageerde na 5 minuten een heer in het publiek geirriteerd dat hij vond dat hij werd overspoeld met onnodige informatie. Wat geschuifel en gemompel alom... het is een gratis event met een duidelijk thema dus als het je niet trekt, ben je vrij om te gaan.
5 minuten later deed de man dat ook zeer opzichtig. Ik kon alleen nog maar roepen: "hij moet weg, de jaren zeventig hebben gebeld dat ze zijn kapsel terugwilden...".
Deze meneer was duidelijk nog niet aan HNW toe.... :-D

Het was een prima thema, we waren het allemaal eens dat HNW een goede ontwikkeling is.

Zelf ben ik nog even op de aanwezig sinaasappelkist (een minitrapje met geluidseffecten) geklommen om te vertellen wat HNW voor mij betekent. Ik ben een loopbaancoach 2.0 en hoop mensen te inspireren om werk te doen wat 100% aansluit bij hun talenten, drijfveren, waarden en passie en stimuleer mensen om de "nieuwe media" daar bij te gebruiken.
Zo voelt werken niet als iets dat moet maar als iets wat je mag doen....
Dan is locatie en tijd onbelangrijk!

Niet meer TGIF, maar HIMA (Hooray, it's Monday again om nog even in oude werk-termen te blijven)

Zo ervaar ik dat zelf ook. Vooral het indelen van mijn eigen tijd is een grote winst!
Ik ben het meest creatief en effectief tussen 20:00 en 01:00 en ik mag van geluk spreken dat ik nu als ZP (zelfstandig professional volgens Ronald) die periode gewoon kan en mag werken.
In die avonduren bedenk ik van alles, krijg ik leuke plannen en bereid ik met een gemak mijn sessies, trajecten, lezingen of workshops voor.

Dat doe ik op een inspirerende werkplek, nl. gewoon thuis, zie de foto!!
Let vooral ook even op de slingers... ik vier nl. iedere dag mijn successen en talenten door die op mijn slinger te vermelden!!

Ik vier iedere dag HNW..... en hoop dat veel bedrijven hierin die grote cultuuromslag zullen maken.

(Denk je bij het lezen van deze blog nu: heuh, wat is da, HNW..... lees deze interessante blog op Frankwatching dan eens)

Social communities, net als shampoo te gebruiken...

Tja, na lang met mijn hakken in het zand te hebben gezeten, ben ik dan toch toegetreden tot de gelederen van Hyves en Facebook.


Met Hyves had ik nooit zo veel, wat ik tot nu toe had gezien via het account van mijn lief waren alleen maar schreeuwerige profielen die onleesbaar waren door hysterische achtergrondjes, heel veel onoverzichtelijke menus om uit te kiezen en veel geneuzel over niks, niet doelgericht.

Facebook was ik gewoon nog niet aan toe gekomen, ben tot nu toe maar weinig mensen tegengekomen die daar op zaten. Maar ik wilde wel even weten hoe Facebook nu eigenlijk is.

Ook hier kan ik nog niet veel toegevoegde waarde ontdekken, maar ik heb ook pas 2 connecties en ben er nog niet helemaal wegwijs.

En dat terwijl ik net vorige week na lang zoeken een zeer ongewenst profiel bij Xing heb laten verwijderen. Xing vind ik onsympathiek, daar was ik ongevraagd op terecht gekomen nadat ik ooit 5 jaar geleden voor het eerst een profiel op internet aanmaakte op OpenBC... de voorloper daarvan. Xing is nu eindelijk exit, dankzij een tip van een Twitter-maatje, omdat het bij Xing waarschijnlijk expres heel moeilijk te vinden is hoe je je profiel moet verwijderen. Op vele mails naar de helpdesk heb ik nooit een reactie gekregen.




Uiteraard ben ik heel actief op LinkedIN, ben ik niet meer weg te denken bij ikki en op Twitter en ben ik zelfs ambassador van het vrij nieuwe Female Factor. Maar voor mij is dit ook semi-beroepsmatig, vandaar ook vooral mijn recente aanmelding bij Hyves en Facebook.

Als personal branding adviseur vind ik nl. wel dat je moet weten waar je het over hebt en ik vind dat je er pas een mening over kunt hebben als je het hebt geprobeerd.

Keuzes, keuzes, keuzes...

Als ik een lezing of workshop over personal branding geef, komen de social communities natuurlijk altijd aan bod. Een veel gehoorde vraag bij dit onderwerp is: moet je dan overal lid van zijn? Velen zien door de bomen het bos niet meer.....

Nee is mijn antwoord, dat moet zeker niet!
Je kiest er gewoon 1, 2 of 3 uit die bij je passen, waar je trouw aan blijft. Trouw is wel belangrijk, werk je profielen bij, lees je berichtjes en breid je netwerk uit en reageer regelmatig, laat zien dat je er bent en aandacht besteed aan je profiel.



Ik vergelijk het eigenlijk altijd met shampoo. Ga naar het Kruidvat en je vindt zeker een meter of 3 verschillende flessen met shampoo. Gouwe ouwen als palmolive, andrelon, nivea, schwartzkopf, dove en guhl, de wat hippere john frieda, huismerken, herbal essences etc etc...

Ook daar moeten we kiezen uit een overvloed maar daar hebben we veel minder moeite mee. Je kiest nl. altijd iets uit wat bij jouw haartype past en je blijft meestal redelijk trouw aan 1 of 2 merken. Je probeert misschien eens een keer een nieuw merk met een lekker geurtje maar meestal kom je dan weer terug bij je vaste merk.

Zo is het ook bij social communities.... het moet bij je type passen en dat weet je alleen maar als je het uitprobeert.

Het is bij de meesten (behalve Xing) ook redelijk makkelijk om met 2 klikken je hele profiel te verwijderen. Het duurt iets langer voordat het bij Google is doorgedrongen dat je profiel weg is maar soit, daar "branden" we wel op los.

Ga dus gewoon eens rondneuzen en kijk waar jij je thuis voelt.....

Ik had vandaag bij Facebook overigens wel even een dipje... moet ik nu weer alle honderen goede en vagere bekenden uitnodigen die ik op alle andere sites ook al heb toegevoegd...
Vandaar ook mijn eerdere tip om op niet te veel communities actief te zijn, je krijgt anders te veel dubbele contacten en cross "friendships"... en het effect "waar ken ik jou ook al weer van, Twitter, LinkedIN, ikki of.......???"


2 Tips
Al in 2002 volgde ik een cursus van een Amerikaans bedrijf over de toepassingen op internet bij het zoeken naar kandidaten. Daar leerde ik voor het eerst een soort van 2.0 applicatie kennen die ik pas weer heb herontdekt: http://www.backflip.com/ Op Backflip kan je je favoriete websites organiseren en delen. Heel handig, vind ik persoonlijk en ik gebruik dit dus al 7 jaar!

Mijn lief ontdekte vandaag ook een website waar je al je profielen op 1 digitaal visitekaartje kwijt kan: http://www.retaggr.com/ Top idee!!

De Godin van de Positiviteit!!

Ik ben erg bezig met de enneatypes de laatste tijd en weet nu voor 100% zeker dat ik een type 7 ben, "De Levensgenieter". Tijdens een inspirerende workshop van collega en vriendin Suzanne Unck van Suusenco werd dit onlangs maar al te duidelijk.

Een type 7 (levensgenieter, positieveling, avonturier) kenmerkt zich door hun positieve insteek in het leven en hun sterke behoefte om gelukkig te zijn en leuke activiteiten te organiseren. Het zijn wereldverbeteraars, willen hun steentje bijdragen en willen pijn en lijden vermijden... at all cost, wat dan wel weer eens lastig kan zijn en als minpuntje kan gezien worden.

Ik begrijp nu ook waarom ik al van kinds af aan zo'n grote fan ben van Mary Poppins.
Mary ziet in alles het positieve, weet in een gezin de balans weer terug te vinden, maakt lol, gaat gezellig op de thee om een potje te zweeflachen, danst in het park en verzint de gekste woorden, en ze ziet in ieder klusje een positief element!!

In ev'ry job that must be done
There is an element of fun you find the fun and snap!
The job's a game

And ev'ry task you undertake
Becomes a piece of cake A lark! A spree!It's very clear to see

That a... Spoonful of sugar helps the medicine go down
The medicine go down-wown The medicine go down
Just a spoonful of sugar helps the medicine go down
In a most delightful way

A robin feathering his nest
Has very little time to rest
While gathering his
Bits of twine and twig
Though quite intent in his pursuit
He has a merry tune to toot
He knows a song
Will move the job along

Zelfs een arme vrouw die de voor 2 pence duivenvoer verkoopt op de trappen van St. Paul's Cathedral, wordt dankzij Mary een prachtig moment... Misschien is mijn liefde voor London en mijn positieve instelling wel door Mary Poppins gestart!!

Wil je ook ontdekken wat je enneatype is en welke kantjes ook vervelende spoken kunnen worden, surf dan naar http://www.suusenco.nl/, want op 22 juni geeft zij deze workshop nog een keer!!

En uiteraard kun je je voorstellen dat ik straks aan de buis gekluisterd zit bij de zoektocht naar de nieuwe Mary Poppins bij de AVRO. Als ik eerder had geweten dat dit speelde, had ik zeker auditie gedaan, want ik zing de liedjes met gemak uit mijn hoofd mee, als een echte (mezzo)sopraan, net als Julie Andrews.

Supercalifragelisticexpialidocious!!

Vrouwen mogen best wat beter voor zichzelf zorgen: meer "me-time"!!

Artikel uit HR Praktijk, 16 juni 2009:

Combinatie kinderen en fulltime baan moeilijk voor
vrouwen

Door: Gabor Mooij redactie HRpraktijk 16 juni 2009
Een ruime meerderheid van de Nederlandse vrouwen vindt dat kinderen moeilijk te combineren zijn met een fulltime baan. Dit blijkt uit een enquête van het online vrouwenplatform Yunomi.nl onder 500 Nederlandse en 500 Belgische vrouwen tussen
de 30 en 49 jaar oud.

Van de vrouwen die meewerkten aan het onderzoek gaf 66
procent aan dat ze kinderen moeilijk kunnen combineren met een fulltime baan. Daarnaast kiest maar liefs 81 procent van de vrouwen eerder voor hun kinderen dan voor hun loopbaan.

Tijdgebrek
Uit het onderzoek blijkt verder dat vrouwen tijd voor zichzelf erg belangrijk vinden. Zo zegt 47 procent van de Nederlandse vrouwen parttime te werken om meer tijd te hebben. Toch hebben veel vrouwen te maken met tijdgebrek. Een kwart van de deelneemsters
aan het onderzoek kan niet meer dan één keer per maand tijd voor zichzelf vrijmaken. Terwijl bijna de helft van de vrouwen behoefte heeft aan dagelijks wat tijd voor zichzelf.

Best een leuk artikel, want de oplossing zit er (voor mij) eigenlijk al overduidelijk in verwerkt....

"Vrouwen vinden het moeilijk om tijd voor zichzelf vrij te maken."

I rest my case... daar zit hem nou precies de crux!

Vrouwen vinden het moeilijk om voor zichzelf te kiezen, want ze denken nog steeds dat als ze voor zichzelf kiezen, zij niet voor een ander (kind, gezin, partner) kunnen kiezen. En daar zit het grootste probleem dat vrouwen hebben: hun eigen "mindset" (zoals dat zo mooi heet tegenwoordig).

Werkelijk, ik zou mezelf aan de eerste de beste boom opknopen als ik, zoals hierboven staat, maar 1 keer per maand tijd voor mezelf kon vrijmaken.

Ik werk meer dan fulltime en heb een peuter van 3, een weekend dochter van 12 en een partner die 4 dagen werkt. Ik maak iedere dag tijd voor mezelf vrij. Voor mij is werken gelukkig ook puur tijd voor mezelf en dat is bij de start van mijn bureau ook een hele bewuste keuze geweest. Mijn werk is tijd om mezelf te ontwikkelen, om te doen wat ik leuk vind, om te leren, om andere mensen te ontmoeten die me weer inspireren en om mijn clienten en andere contacten te helpen en te motiveren. Daar wordt ik per definitie blij van en daar heeft mijn gezin baat bij.

Werken is dus al heel veel "me-time". En dat is ook iets wat veel vrouwen jammer genoeg niet zien.

En ook durf ik (ja durf!!) er bijvoorbeeld ook voor te kiezen om op zaterdagochtend te gaan sporten, in mijn eentje. Ik durf (ja) het tegen mijn partner te zeggen, dat ik een cursus heb 's avonds en of hij even wil strijken (sterker nog, hoef ik niet eens meer te vragen). OK, mijn huis zal nooit in Good Housekeeping komen te staan, maar het is wel gezellig!!

En hoewel ook in mijn hoofd af en toe een stemmetje (die verdacht veel als mijn moeder klinkt) roept dat ik dan egoistisch ben en NEE zeg tegen mijn gezin, weet ik wel dat ik een veeeel leukere moeder en partner ben, omdat ik JA zeg tegen een carriere en tijd voor mezelf.

In andere landen, met name de US en Scandinavie, is een fulltime werkende vrouw veel normaler dan in Nederland. Geaccepteerd door de maatschappij en volgens mij hebben de vrouwen daar veel minder last van schuldgevoelens en balans-issues. In Amerika hebben veel vrouwen (en mannen) zelfs meerdere banen.

Ik ben een enorme fan van de term "flutmoederen" die LOF Magazine laatst introduceerde. Er heerst bij veel vrouwen ook zo'n "Keepin up with the Joneses" gevoel.... maar vrouwen moeten eens wat beter naar zichzelf luisteren. Goed genoeg moederen is ook goed genoeg.

Ik hoorde laatst nog iemand vertellen over haar oma, die zei dat hoewel zij altijd thuis is geweeest met veel kinderen, zij nog maar het gevoel had dat ze slechts 50% deed van wat moderne moeders tegenwoordig van zichzelf eisen.

Wat is dat toch voor iets waarom vrouwen zich, zelfs nu, nog steeds wegcijferen voor man, kinderen of anderen. De laatste jaren is een burnout zowat vrouwenziekte nummer 1...

Dus ja, ik herken het, ik ken veel vrouwen die moeite hebben met de combinatie van (fulltime) werken en een gezin, maar ze hebben daar soms ook zelf ook wel een hele grote hand in (ook al zijn ze dat misschien niet een bewust!)

Ik raad die 47% dus aan eens een keer een tandje "egoistischer" te worden.
Uiteindelijk ben jij de enige persoon die van je geboorte tot je sterfbed voor jezelf zal zorgen!!

Tessa in het Werkblad van UWV Werkbedrijf

Ode aan "het oude werken"

Een andere wereld..... de blauwe of de rode pil??

Dit weekend bevond ik me, op een heel traditionele verjaardagsfeest van een jaargenootje, in de wondere wereld 1.0.

• Een wereld waar het web 2.0 amper bestaat.
• Een wereld waar Personal Branding weer zo'n nieuw onbekend en onbemind Amerikaans managementwoord is.
• Een wereld waar het Nieuwe Werken niet bestaat, want er moet gewoon gewerkt worden en liever "zonder gezeur aan je kop".
• Een wereld waar mensen zichzelf niet graag terug vinden op Google.
• Een wereld waarvan ik zelf weet dat ie bestaat maar waar ik nog weinig kom.
• Een wereld waarin ik de ultieme expert ben op een gebied wat voor die wereldbewoners vergelijkbaar is met de Matrix.

Ik ben de quote van Morpheus uit de Matrix de laatste periode wel vaker tegen gekomen in o.a. discussies over "Het Nieuwe Werken" , de belevingseconomie en de toekomst van de kenniswerker en ik vind het een prachtige analogie:

Morpheus:

"This is your last chance. After this, there is no turning back. You take the blue pill - the story ends, you wake up in your bed and believe whatever you want to believe.
You take the red pill - you stay in Wonderland and I show you how deep the rabbit-hole goes."

Het nieuwe werken is voor mij wel een heerlijk toekomstbeeld, licht utopisch, ja dat wel, maar zeker haalbaar voor professionele kenniswerkers, ZZP-ers en enthousiastelingen.

Maar de wereld bestaat niet alleen uit die kenniswerkers. Sterker nog, ook al zal het aantal kenniswerkers zeker toenemen, er is ook nog die andere wereld!! De wereld van het lager geschoolde werk, van land- en tuinbouw, bouw- en staalindustrie, maar ook van traditionele hiërarchische structuren zoals politie, brandweer en leger. De wereld van de nog zeer traditionele MKB-bedrijven die gewoon "hun ding doen" tussen 9 en 5.

En terwijl ik mijn gesprekspartner overdonderde met een hele andere wereld, mijn wereld, reageerde ik onbewust natuurlijk geheel vanuit mijn eigen wereldkaart: "Het is niet erg om niet actief te zijn op het web 2.0, maar" , drukte ik haar op het hart, "als je je maar wel realiseert dat deze andere wereld er is en zich in een razendsnel tempo ontwikkelt".

Ik vertelde over de verdubbelingssnelheid van informatie en over het nieuwe werken (en solliciteren), paradigma's en andere stokpaardjes. Hoewel zij oprecht geinteresseerd was , goed doorvroeg en enthousiast reageerde, dwong ik haar eigenlijk een blauwe pil te nemen, zonder dat ik haar de keuze van de rode pil had gegeven. Ik realiseerde me bijv. niet eens hoeveel vakjargon en Engelse (management)termen ik gebruikte, tot ze mij daar op wees... oeps!

Pas nu ik deze blog aan het schrijven ben, bedenk ik me dat ik eigenlijk een hele grote rode pil van eigen deeg heb gekregen...

De vele kenniswerkers, mindshifters, ZZP-ers, Twitteraars, aanhangers van het Nieuwe Werken mogen dan wel bezig zijn met ons eigen paradigma, wij moeten ons ook realiseren dat die andere wereld er nu eenmaal is en dat die zich lang niet zo snel ontwikkelt als "ons wereldje"....

De blauwe pil heeft dus absoluut zijn nadelen....

Cypher:

I know what you're thinking, 'cause right now I'm thinking the same thing.

Actually, I've been thinking it ever since I got here: Why oh why didn't I take the BLUE pill?

Ik zal op 24 juni dus met veel plezier, maar met een hernieuwde sceptische 1.0 blik deelnemen aan de nationale IK-dag.

Ook is het voor mij weer eens heel gezond om de wereld van de andere kant te bekijken. De ervaring van dit weekend heeft mij nl. een leuke uitdaging gegeven, want ik ga proberen (!) om een van de komende weken eens een hele dag geen vakjargon of Engelse managementtermen te gebruiken, niet online te gaan en dus gewoon een lekker helemaal 1.0 te zijn en de rode pil te nemen.

(maar waarschijnlijk wel met een blauwe pil bij de hand voor de kater....)