maandag 26 juli 2010

Wat is jouw Bedoeling?



The whole point of being alive is to evolve into
the complete person you were intended to be

~ Oprah Winfrey, O Magazine ~


In voorbereiding op mijn speciale nieuwsbrief over Oprah Winfrey, heb ik gisteren op een druilerige zondagmiddag een flink aantal DVD's bekeken uit de collectie 20 jaar Oprah Winfrey. (wat een straf om me zo te laten inspireren..... :-)

Wat mij altijd weer raakt bij Oprah is dat zij zo ontzettend expres zichzelf is. Als mens is zij altijd hetzelfde gebleven en waren haar drijfveren, maar ook haar onzekerheden en gevoeligheden duidelijk.

Toen zij in de jaren '70 voor het eerst in Chicago een talkshow mocht hosten, zag zij dat zelf in eerste instantie als een demotie. Maar vanaf het moment dat zij op dat podium stond, de camera's rolden en Oprah praatte wist ze het meteen: Dit is de Bedoeling!

Waar dit gevoel voor Oprah absoluut te maken heeft met haar geloof in God, heeft het ook voor mij als atheïst ook te maken met het magische en spirituele op aarde.

Ik hoorde zelfs ooit eens spontaan de Camina Burana toen ik dit spontaan ontdekte: ieder mens heeft een Bedoeling... het is gewoon zo. Waarom zijn we anders dan allemaal uniek? Dat kan toch geen toeval zijn?

Waarom kan Oprah zo goed praten en Contador zo hard fietsen? Waarom kon Beethoven ondanks zijn doofheid zo goed componeren en waarom kan iemand anders met perfect gehoor niet eens triangelspelen, maar wel keigoed programmeren? Waarom zijn er leiders, zorgers, voelers, raadgevers, denkers en doeners? Waarom worden er atoomgeleerden geboren maar ook straatvegers? Waarom is de een introvert en de ander extravert? Waarom is de een geboeid door psychologie en de ander door bouwfysica, voeding, ontwikkeling, wiskunde, dieren of kinderen? Waarom zijn er ook mensen die tevreden zijn met een baantje als fabrieksmedewerker? Waarom kunnen andere mensen niet tevreden zijn met een baan in de zorg? Waarom... waarom zijn we allemaal anders?

Waarom?

Omdat het de Bedoeling is natuurlijk...

Wij zijn allemaal uniek omdat wij in dit grote geheel allemaal radartjes zijn die alles met elkaar verbinden. En ieder radartje is nodig...

Dus denk er maar eens over na.... wat is jouw Bedoeling?


Ben je wel zichtbaar op je werk? (deel 3) - Vergaderingen




Oh nee... het is weer (dra)maandag!

Vandaag is het voor velen weer die dag van het vervelende wekelijkse teamoverleg of de periodieke afdelings- of Business Unit vergadering.

En toch zijn dit de uitgelezen mogelijkheden om jezelf te laten zien. Als je tenministe meer uit je werk wilt halen! Wellicht ken jij ze ook, de mensen die wel veel klagen maar die zich nooit laten horen of zien op vergaderingen. Ze worden vooral veel genoemd als de eeuwige grote afwezige en ook weinig gevraagd voor een promotie of een leuk project waarin moet worden samengewerkt. En dat kan ze misschien ook weinig schelen dus blijven ze onzichtbaar, tot aan hun pensioen.

Maar jou kan het wel schelen! Dus laat je zien en horen bij vergaderingen!



Vergaderingen

De allergrootste valkuil die je als vrouw bij een vergadering echt moet omzeilen is het notuleren. Niet doen! Zorg altijd dat je een actieve rol hebt bij een vergadering. Het fabeltje dat vrouwen 2 dingen tegelijk kunnen is nl. niet (altijd) waar. Zodra jij moet notuleren, kan je niet meer actief deelnemen aan de vergadering. Niet alleen omdat je je aandacht dan moet verdelen, maar ook omdat de andere deelnemers je gelijk een andere rol toebedelen. Laat een ander dat dus maar eens doen of breng als eerste punt gelijk in of het niet overbodig en achterhaald is dat notulen? Waarom niet aan het einde gezamenlijk even de actiepunten benoemen.

Neem dus een actieve rol. Houd je niet van lange nutteloze vergaderingen, neem dan zelf de leiding! Houd de tijd in de gaten en geef het aan wanneer er tijd verspild wordt door dingen te herhalen, door elkaar te praten of door oeverloze discussies.

Stel je altijd duidelijk voor bij een vergadering, als er mensen bij zitten die je nog niet kent.
Gebruik bij meerdere onbekende deelnemers, dan ook even een naambordje. Noem je naam en je functie en vertel evt. wat meer over jouw rol en doelstellingen in de vergadering of het project.

Bereid de vergadering altijd goed voor, zorg dat je je feiten op een rij hebt. Neem evt. een "spiekbriefje" mee met de onderwerpen die voor jou belangrijk zijn. Als er notulen zijn van de vorige vergadering, zorg dat je die gelezen hebt en dat je weet welke actiepunten er waren en wat de status daarvan is.

Neem zelf materiaal mee ter ondersteuning: voorbeelden uit de praktijk (met de STAR methode!) doen het goed, een artikel, boek, een presentatie of beeldmateriaal en zorg dat je genoeg kopieen hebt voor alle deelnemers. Lever van te voren ook materiaal of nieuwe agendapunten aan.

Zorg voor goede argumenten als je iets wilt gedaan krijgen: verdiep je in oorzaken, gevolgen, resultaten, voor- en nadelen, afspraken, doelen en regels.

Herken van jezelf welke rol je in een vergadering altijd speelt en welke andere rollen er zijn. Verdiep je eens in de rollen van Belbin of de denkhoeden van de Bono en kijk welke natuurlijke "bondgenoten" en "vijanden" je hebt binnen het team en hoe je samen kunt werken om je doelen te bereiken.

Stel vragen!

Durf ook kritische vragen te stellen en als je een idee hebt, laat je dan horen. Laat anderen niet het gras voor je voeten wegmaaien. Als iemand met jouw idee aan de haal gaat, herhaal dan nog even op een subtiele manier dat het jouw idee was... "Inderdaad, zoals ik net al zei...."

Geef je ook vrijwillig op voor vervolgtaken of projecten die je leuk vindt, waar je goed in bent en waar je van kunt leren! Laat je zo min mogelijk verleiden tot taken die je minder liggen.

Tenslotte is het natuurlijk heel belangrijk om goed te luisteren! Probeer niet alleen je eigen zin door te drukken, maar luister heel goed naar anderen. Wat zijn hun drijfveren of verborgen agendapunten, hebben ze wel goede argumenten, wat is hun doel, wat zijn hun zorgen eigenlijk? Een goede vergaderaar is verslaafd aan LSD: luisteren, samenvatten en doorvragen... Zo kun je ook als je over een bepaald onderwerp geen sterke mening hebt, jezelf laten horen en leren van anderen.

Krijg je het Spaans benauwd bij de gedachte dat je iets moet zeggen bij een vergadering, bedenk je dan dat je echt niet de enige bent. Het kan helpen om dit even kort te benoemen waardoor je het relativeert. Zelf vond ik het nooit erg maar ging ik wel altijd blozen als ik wat wilde zeggen, dus voordat anderen conclusies konden trekken, maakte ik er altijd zelf een opmerking over. Dan breek je het ijs en houd je de controle!


Dit zijn dus een aantal manieren om jezelf op een positieve manier zichtbaar maken tijdens vergaderingen!


TGI Monday!!



PS: hier een onverwachts en beetje gekke tip misschien, maar het is uit het leven gegrepen! Met name als je in een mannenorganisatie werkt, is het vergadermeubilair niet altijd afgestemd op vrouwelijke deelnemers. Want kijk... ik benadruk wel dat je zichtbaar moet zijn, maar een korte rok en een vergadering met mannen en meubilair zonder een zogenoemd "schaamschot" kan echt bijzonder vervelend zijn. Draag dus een broek of vraag bij de inkoopafdeling om deugdelijk meubilair :-) Je wilt natuurlijk wel zichtbaar zijn om de juiste dingen.

dinsdag 20 juli 2010

Ben je wel zichtbaar op je werk? (deel 2) - Verbinding zoeken!





In de vorige blog schreef ik over zichtbaarheid in het algemeen. Daar heb je misschien even een knop voor moeten omdraaien, want het vereist een andere manier denken en werken.

Verder moet je goed nadenken over de diverse relaties die je hebt en ook hoe je omgaat met jezelf in je werkomgeving. Want een relatie onderhouden, dat is hard werken...

De relatie met jezelf
Als je zichtbaar wilt zijn, lukt dat het beste als je expres jezelf bent. Naturlijk spelen we allemaal in meer of mindere mate een rol op het werk. Je past je toch aan aan de cultuur en normen en waarden en doelen van de organisatie. Natuurlijk kleed je je meestal ook anders dan in je vrije tijd en zet je een werkmasker op. Maar dat sluit niet uit dat je ook op je werk expres jezelf kunt zijn... je hoeft je persoonlijkheid echt niet op je nachtkastje achter te laten!

Sta er dus ook bij stil, wie jij echt bent! Welke normen en waarden heb je? Wat zijn jouw drijfveren? Wat zijn jouw overtuigingen? Wat is jouw doel binnen deze organsatie maar ook op lange termijn: waar wil jij zijn over 5 of 10 jaar? Wat is jouw visie en jouw missie?

Als je tweerichtingsverkeer wilt op je werk, moet je eerst goed weten waar jij zelf heen wilt.
Dan stippel je de route uit en kun je interactief deelnemen aan het verkeer...




De relatie met je organisatie
Ga vervolgens na of jij de doelen en de kernwaarden van jouw organisatie kent. Wat voor type organisatie is het? In hoeverre sluit dit aan bij jouw eigen doelen en kernwaarden?
Voel je je hier prettig bij?
Wat kan jij bijdragen aan de doelen van jouw organisatie?
In hoeverre luistert deze organisatie naar haar medewerkers?
Hoe doen zij dat, is dat georganiseerd via Intranet bijvoorbeeld?
Zo ja, wat kan jij er aan doen, om jezelf zo meer zichtbaar of hoorbaar te maken?


De relatie met je afdeling (en andere afdelingen)
Wat zijn de doelen en kernwaarden van jouw afdeling? Wat voor cultuur heerst er? Soms verschilt dit opmerkelijk veel tussen afdelingen! Pas jij echt op deze afdeling of zijn er ook nog mogelijkheden op andere afdelingen, waar jij misschien beter past? Zijn de afdelingen onderling verbonden (via projecten bijv.) of zijn het losse eilandjes?
Wat voor teamleden heb je? Wat zijn de sterke en zwakke punten van je teamleden en hoe kunnen jullie elkaar helpen en aanvullen? Hebben jullie ook een gezamenlijk doel, of is het ieder voor zich? Welke projecten lopen er die interessant kunnen zijn voor jou?

De relatie met je leidinggevende
Wat zijn de doelen van jouw leidinggevende? Comuniceert hij/zij deze ook openlijk?
Ken jij eigenlijk de leidinggevende van jouw leidinggevende (en kent deze jou?)
Hoe betrekt jouw leidinggevende zijn team bij de afdelings- en organisatiedoelen?
Wat zouden de kernwaarden, drijfveren en overtuigingen van je leidinggevende kunnen zijn?
Wat is de kwaliteit van je leidinggevende en wat is de valkuil, waar jij misschien als vangnet kunt fungeren?

Als je deze dingen nog niet helder hebt, zou het interessant kunnen zijn om eens een organisatie opstelling te doen met een systemisch coach. (bijvoorbeeld: http://www.milagrowth.nl/)

Praktische TIPS:
  • Zorg ervoor dat jouw leidinggevende weet wat je doet, plan dus het liefst (twee)wekelijks een voortgangsgesprek en bespreek vooral je successen!
  • Bereid je beoordelings- en functioneringsgesprekken goed voor zodat het tweerichtingsverkeer is.
  • Leg de nadruk op je successen en overwinningen, zorg dat je je fouten niet onder de tapijt veegt, maar relativeer ze!
  • Is je organisatie niet consequent in het plannen van deze gesprekken, vraag er dan zelf om!
  • Geef bij je leidinggevende duidelijk je persoonlijke loopbaandoelen aan.
  • Zorg dat andere leidinggevenden of afdelingsmanagers jou ook kennen. Doe mee aan interdepartementale projecten, loop gewoon eens langs als je een vakinhoudelijke vraag hebt of vraag eens hoe dingen er op een andere afdeling aan toe gaan.
  • Kom uit je kantoor, laat je gezicht zien. Door in je ivoren torentje te blijven, ben je niet zichtbaar. Doe niet alles via email, soms is het lekker om even een loopje te hebben, als je een vraag wilt stellen en... je krijgt meestal gelijk antwoord!
  • Geef aan welke projecten jou interesseren, durf er om te vragen!
  • Wil je extra werk doen, geef dit dan van te voren aan bij je leidinggevende of team, zodat jullie samen kunnen sparren of een plan kunnen opstellen. (extra werk doen, zonder dat iemand het weet of ziet is verspilde energie!)
  • Gebruik je eigen naam bij interne projecten / correspondentie en ook bij het opnemen van de telefoon!
  • Zorg dat je iedere week nieuwe mensen leert kennen binnen je organisatie. (van hoog tot laag!)
  • Wees attent: onthoud jubilea, (persoonlijke) mijlpalen en bedank een collega eens op een bijzondere manier bij het halen van een deadline! Zo bouw je goede relaties en wordt je de "Queen of Medium Talk"!


maandag 19 juli 2010

Ben jij wel zichtbaar op je werk? (deel 1)

Ik kan het niet vaak genoeg zeggen: Personal Branding is meer dan alleen maar het hebben van een online identiteit via een profiel hier of daar.

Het betekent vooral dat jij je bewust bent van je toegevoegde waarde en unieke kracht en dat kun je op vele verschillende manieren zichtbaar maken. De online identiteit is dan ook slechts een onderdeel van jouw persoonlijke marketing & communicatieplan!

Vaak krijg ik de vraag hoe je dat nu doet als je al een vaste baan hebt, waar je op zich (voorlopig althans...) prima tevreden bent, maar waar je toch het gevoel hebt dat je er meer uit kunt halen?

Deze week geef ik hierover tips en tricks met de volgende thema's:
  • Zichtbaarheid in het algemeen
  • Je relatie met jezelf
  • Je relatie met de organisatie, leidinggevende en afdeling
  • Vergaderingen, bijeenkomsten en presentaties
  • Netwerken, communicatie, social media
  • Je uitstraling!


Zichtbaarheid in het algemeen

Laat ik vooral beginnen met een belangrijke open deur: zichtbaarheid en bescheidenheid gaan niet (helemaal) samen! En daar heb je dus vaak al de eerste grote drempel om te nemen.
Maar zichtbaarheid betekent ook weer niet dat je arrogant bent of opschept. Je kunt zelf kiezen voor een mooie balans tussen onzichtbaarheid en bescheidenheid aan de ene kant, en zichtbaarheid en "opschepperij" aan de andere kant. Wees als eerste dus gewoon eens wat eerlijker tegenover jezelf over je talenten en sterke punten...

Een ding is wel zeker: ga er nooit van uit dat mensen vanzelf wel zien hoe goed je bent. Dit is gewoon niet het geval, de meesten mensen zijn namelijk niet bijster helderziend...

Met name vrouwen worden nog te vaak gepasseerd voor interessante projecten, promoties of salarisverhogingen. Dat heeft nog niet eens zo zeer met bewuste discriminatie te maken, maar meer met het feit dat mannen over het algemeen makkelijker praten (en netwerken) vanuit hun successen en sterke kanten. Vrouwen hebben helaas de natuurlijke neiging om vooral te praten vanuit zwakke punten. En ook successen vieren wij minder uitbundig en bagatelliseren we veel vaker: "oh, maar zo bijzonder is dat toch niet?" of "maar we hebben het als team gedaan".

Ik zeg heel vaak: als een man faalt is het altijd de schuld van een ander, als een vrouw succes heeft ook...
Als een man een vacature ziet met 8 competenties waarvan hij er maar 1 heeft, zal hij vooral dat ene punt met toeters en bellen in de etalage zetten. Als een vrouw een vacature ziet (of zelfs gevraagd wordt voor een nieuwe positie) met 8 competenties en ze mist er daarvan 1, neemt ze vaak niet eens de moeite om te solliciteren of te accepteren. Zonde!

En die houding past dus totaal niet bij personal branding! Dus wen daar maar even aan!
Begin dus eerst eens voor jezelf het idee te bevatten dat jij jouw successen zichtbaar mag maken!
  • Houd voor jezelf deze week eens een lijst bij van successen op je werk, zowel klein als groot!
  • Als je onlangs een project succesvol hebt afgerond, vertel dat dan ook eens aan collega's of anderen... trakteer of vier het met de afdeling!
  • Accepteer het eerstvolgende compliment gewoon eens door simpelweg "Dank je wel" te zeggen en te glimlachen!
  • Merk eens op welke werkzaamheden jou heel makkelijk afgaan, waar je energie van krijgt! Dat is vaak jouw "motivated skill" oftewel een vaardigheid waar jij van in flow raakt!
  • Vraag eens feedback aan je collega's want vaak zien zij dingen scherper dan jij. Dingen die voor jou zo gewoon zijn, wat voor jou natuurlijk gedrag is, blijken vaak jouw grootste kracht te zijn. Anderen kunnen dat veel beter benoemen! (download bijv. hier mijn 360° feedback oefening)

Zo beginnen we dus deze week dan maar eens op een andere manier....

Want om verder te komen in je werk en om door dat zogenaamde glazen plafond te breken, moet je zichtbaar (en expres jezelf) worden!



maandag 12 juli 2010

"Expres jezelf!": frisse zomerochtendworkshop (13-8)


  • Wil je ontdekken wat jouw sterke punten zijn?
  • Wil je leren hoe jij in je werk expres jezelf kunt zijn?
  • Wil jij weten wat jou uniek en bijzonder maakt?
  • Wil jij je echte IK (= Inspiratie + Kracht) onthullen?
  • Wil je het lef hebben om jezelf zichtbaar te maken?
Kom dan op vrijdag 13 augustus naar de frisse zomerochtendworkshop "Expres Jezelf".

Van 9:00 - 13:00 bij Good Place 2 Work in Rotterdam!


Ontdek jezelf opnieuw en leer te communiceren vanuit je sterke punten.
Niet meer focussen op wat je niet kunt, maar juist op wat jou uniek en bijzonder
maakt!

  • Ben jij op zoek naar ander werk?
  • Wil jij jezelf in je huidige baan beter zichtbaar maken?
  • Weten ze eigenlijk wel hoe goed je bent?
  • Heb je behoefte aan een blikopener voor loopbaaninspiratie?
Dan is deze workshop echt wat voor jou!

Het maximaal aantal deelnemers is 10, dus wees er snel bij!!


Programma:
9:00 - binnenlopen, kennismaken en koffie/thee
9: 30 - ...ontdek jezelf... (360 graden feedback + sterke punten analyse)
11:30 - pauze
11:45 - ... en wees het dan expres... (creatief profileren en personal branding)
13:00 - optioneel: verse lunch

Speciale zomeraanbieding: € 75,00

Inclusief: koffie, thee, lekkers, inspirerende omgeving en materiaal.

(incl. btw voor particulieren, excl. btw voor ZZP-ers)

Aansluitende lunch is optioneel voor slechts € 2,50 extra (ter plekke te betalen aan GP2W)



Meer informatie of aanmelden: info@makingsense.nl of 06-24 095 195

~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~


Solliciteren

Nog nooit zo tergend opgegeten
als tijdens dit gesprek
door een driedelig gedaste bidsprinkhaan.

Woorden vallen op tafel, knikkers vallen
op een glasplaat. Hij neemt slokken
van mijn levensloop en boert onaangedaan.

Hij rolt mij in. Hij steekt mij aan
en rookt mij op. Dan mag ik gaan.

Later belt men mijn stoffelijk overschot.
Ik heb de baan.

Ingmar Heytze



Afbeelding geleend van http://communities.zeelandnet.nl

donderdag 8 juli 2010

Mijn 2 waarheden over een cv...


Al zolang ik er zelf een heb (eind jaren '80), heb ik er een mening over.
Sterker nog, ik ben een gepassioneerd cv liefhebber en ik heb er voor een groot deel dan ook mijn werk van gemaakt.

Toen ik 5 jaar geleden begon met Making Sense was het begrip personal branding nog niet zo bekend, maar mijn visie op het cv viel zeker onder die noemer. Zelfs als recruiter vond ik een cv vaak al nietszeggend, saai en standaard. Mijn eigen cv is dat nooit geweest en ik weet vrij zeker dat ik daardoor ook regelmatig niet werd uitgenodigd, omdat hij soms zelfs wat over-the-top was. Maar soit! Dat past bij mij en een organisatie die daar niet warm voor loopt, past dus ook niet bij mij. Een mooie vorm van natuurlijke pre-selectie dus.

In alle jaren heb ik vele meningen over het cv gehoord. Onlangs ook weer een mooie uitwisseling gehad tijdens een workshop over de NVP Sollicitatiecode, tussen zowel leden van die commissie als HR adviseurs. Dan heb je ook de mening nog van andere loopbaanprofessionals zoals bijv. Aaltje Vincent die terecht de term jobmarketing betrekt bij het cv en natuurlijk Huub van Zwieten, die het onweerstaanbaar cv promote als branding tool. En dan heb je natuurlijk ook nog gewoon de re-integratiecoaches en het UWV die over het algemeen weer een vrij conservatieve mening hebben over het cv. En tenslotte natuurlijk die belangrijke groep: recruiters. De een wil wel een foto, de ander het liefst zo weinig mogelijk opschmuk, de volgende wil vooral wel hobby's en persoonlijke informatie en een ander weer juist niet.

Er is eigenlijk geen peil op te trekken.



Gisteren las ik toevallig weer een blog van een recruiter over hoe hij zelf vindt, dat een cv er uit moet zien. Gelukkig benadrukt hij hier wel dat het om zijn persoonlijke mening gaat.
Hierin noem hij nl. weer een aantal dingen waar ik het fundamenteel oneens mee ben.
Ik vind nl. (zowel als ex-recruiter en als loopbaanprofessional) de nationaliteit, sexe en geboortedatum (dus ook leeftijd) en of iemand wel of geen rijbewijs heeft, niet van het allergrootste belang dat ze bovenaan een cv in een standaardrijtje moeten staan (of zelfs uberhaupt relevant zijn!).

De meningen over een mooi en succesvol cv zijn dus enorm verdeeld en het lijkt haast wel of je cv eigenlijk meer een lot in -de loterij is. Je moet het maar net treffen... ?

Daarom zijn er wat mij betreft maar eigenlijk maar 2 onbetwistbare waarheden over het cv te melden:

  1. Zorg dat alle informatie die er op staat relevant is voor de specifieke situatie / sollicitatie.

  2. Zorg dat een cv een afspiegeling is van jouw persoonlijkheid maar dat het wel past bij jouw doel en dus ook bij de branche die daar bij hoort!

Je hebt dus eigenlijk best de vrijheid om te doen wat je wilt met je cv, als je doel maar duidelijk is.

Als je doel is om maar gewoon zo snel mogelijk een baan te vinden en het maakt niet uit wat voor baan, dan maakt het dus ook eigenlijk niet zo uit hoe je cv er uit ziet. Je kunt dan ook gewoon rustig schieten met losse flodders op alles wat beweegt. Oftewel: als je niet weet waar je heen wilt, dan maakt het ook niet uit welke route je neemt.

Maar als je wel goed na gedacht hebt over wat voor werk bij jou past, dan zorg je dus dat ook jouw cv dat uitstraalt!!



PS: natuurlijk zijn er echt wel 3 echte universele regels voor een cv.
  1. Je contactgegevens moet er duidelijk op staan... (deuh!)
  2. Uiteraard horen je (relevante!) werkervaring en je opleidingen er op staan, beiden in antichronologische volgorde!
  3. Iedereen weet dat ie niet moet liegen op een cv..... (maar doe jezelf ook zeker niet tekort!)

Je cv moet er voor zorgen dat je wordt uitgenodigd, daarna is de klik het belangrijkste...


Wil jij een cv, dat echt bij jou past? Binnenkort houdt Making Sense een speciale zomersessie om jouw cv onweerstaanbaar te maken! (data, info volgt z.s.m.)


~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~

maandag 5 juli 2010

Oh ja, natuurlijk!!


Tijdens mijn loopbaantrajecten probeer ik altijd minimaal 1 wandelcoachingssessie te doen, het liefst in een bosrijke omgeving! Met dit weer helemaal geen straf natuurlijk!

Het mooiste moment vind ik altijd de stilte-oefening. Ik stel dan een vraag die de coachee op dat moment bezig houdt en vraag haar of zij in stilte wil kijken hoe de natuur haar kan helpen bij die vraag. Ongeveer 10 minuten kijk, luister, voel of ruik je de natuur en kijk je welke boodschap je krijgt uit wat jij waarneemt.

Ik heb dit deze zomer weer een paar keer gedaan en er vallen mij altijd weer 2 dingen op:

1: De kaart is niet het gebied
Ook al loop ik meestal dezelfde route als de ander, we nemen allebei andere dingen waar.
Zo zag een wandelpartner eens alleen de droge en dorre natuur en noemde het saai, terwijl ik me juist had verwonderd over de diversiteit en de vele kleuren bloemen die er waren.
Het is juist die betekenis die jij er aan geeft, die iets meer vertelt over jouw loopbaanvraag en jouw kijk en natuurlijke reactie daarop.

De een blijft op de vaste paden, terwijl de ander soms even echt van het pad dwaalt. Anderen staren weer minuten lang in het water, terwijl anderen als een bijtje dansen van bloem naar bloem. We kunnen kijken naar dezelfde bloem en toch andere dingen denken en waarnemen. Zo kan de een het vervelende geluid van de nabijgelegen rijksweg uitbannen door zich te concentreren op de mooie dingen in de natuur, terwijl de ander zich 10 minuten lang ergert aan het verkeersgedruis.

Hoe je iets waarneemt, zegt veel over jouw dagelijkse gedrag en hoe jij de wereld waarneemt. En dat is voor iedereen anders. Ieder heeft zijn eigen filters, gecreëerd door aanleg en levenservaringen. Het geeft mij als "loopbaandokter" een goed inzicht in in de wereldkaart van de ander.



2: Ieder heeft de aangeboren talenten in huis om te doen waar ie het beste in is.
In de natuur heeft ieder organisme heeft zijn eigen functie. Vlinders en bijen zorgen voor de bestuiving van bloemen, lieveheersbeestjes beteugelen bladluis, kruipinsecten ruimen rommel op en zijn op hun beurt weer voer voor vogels. Alles leeft naast elkaar en respecteert elkaars aanwezigheid en respecteert ook elkaars rol en natuurlijke talent. Daar kunnen wij heel veel van leren. Want ook wij hebben natuurlijke talenten. En ook al zie je soms door de bomen het bos niet meer, jij hebt echt iets in huis dat uniek is, uniek voor jou.

Vraag aan 100 willekeurige mensen wat nu eigenlijk hun ideale baan zou zijn en je krijgt waarschijnlijk 100 verschillende antwoorden. Als je de natuur zijn werk laat gaan, onstaat er volgens mij als vanzelf een bepaalde balans. Er zijn opruim-mensen, bestuif-mensen, competitieve mensen, cijfer- of taal-mensen, gevoels-mensen, communicatie-mensen, verbindings-mensen, alleen-mensen, team-mensen, ambitie-mensen, goed-genoeg-mensen en ga zo maar door. Wat de droombaan voor de een is, is een nachtmerrie voor de ander.

Het is dus echt fantastisch om eens wat beter naar de natuur te kijken en na te denken over je natuurlijke talenten!




Wil je ook eens kennismaken met deze manier van coaching? De komende weken wandelcoach ik regelmatig in de Rottemeren, het Kralingse Bos, Clingendael of Delftste Hout!

Zomeraanbieding: wandelcoachingssessie van 1,5 uur voor slechts 50 euro.

Bij het starten van een vervolgtraject is de wandelcoachingssessie gratis!

Bel voor een afspraak: Tessa Faber op 06-24095195!



(Foto's uit eigen repertoire!)

donderdag 1 juli 2010

Jong geleerd, oud gedaan!


Als je klein bent, ligt de hele wereld nog aan je voeten en alles is spannend.

Je hoeft je nog geen zorgen te maken over een loopbaan want als je klein bent, kun je alles worden!! Vraag eens aan een kind wat ie wil worden en je zal nooit horen "bedrijfskundig adviseur", "accountant" of "manager". Circusdirecteur, bouwvakker, "pliesie", brandweerman, beroemd zangeres, mode-ontwerper, ontdekkingsreiziger, kapper of boer, die scoren hoog bij kinderen.

Hoe komt het dan dat het overgrote deel van volwassenen in zo'n oninspirerende baan of, erger nog, in een burnout terecht komen?

Ben jij geworden wat jij als kind wilde worden? Er zijn maar weinig mensen die hier volmondig ja op kunnen antwoorden.

Als je naar de basisschool gaat, worden je keuzes nl. al wat beperkter. Helaas is er zelfs nu nog wel duidelijk merkbaar dat in het onderwijs nog uitgegaan wordt van van een traditionele rolverdeling en ouwerwetse waarden. Dat blijkt al uit de schooltijden die gebaseerd zijn op een levensstijl van een gemiddeld boerengezin uit het begin van de vorige eeuw. Ook zie je helaas nog een overschot aan vrouwen in het basisonderwijs. De directeur is meestal wel nog een man.
Dus hier krijgen kinderen al weer een beperking in hun keuze voorgeschoteld: de traditionele man-vrouw rollen worden in het onderwijs nog als norm gezien. Lees de meeste kinderboeken er maar op na...

Zelfs het bekroonde kinderboek "De Wiebelbillenboogie" maakt nog een grote denkfout: mamma gaat weliswaar werken en pappa blijft thuis met de kinderen, maar pappa maakt er een lollige dag van en grote knoeiboel, die mamma vast weer mag opruimen.



Mijn zoontje (bijna 4) kwam laatst van de creche thuis en zei tegen mij dat paars en roze toch echt meisjeskleuren zijn, dat had hij gehoord van de juf. En dat terwijl hij heel regelmatig die kleuren draagt. Het heeft me heel wat overtuigingskracht gekost om die goedbedoelde maar ondoordachte opmerking van de juf teniet te doen, maar inmiddels draagt hij weer al zijn kledingstukken :-).

Op de middelbare school worden je keuzes al weer beperkter... Je moet nu vakken gaan kiezen en nog steeds wordt daarbij nog lang niet altijd rekening gehouden met de natuurlijke interesses en talenten van de leerlingen. En de keuze voor een bepaald vak op je 13e of 14e hebben ineens consequenties voor je studiekeuze. Door je studiekeuze beperk je jezelf weer verder. Als ik zelf 1 keuze in mijn leven kon terugdraaien dan was het absoluut mijn vakkenpakket in 4 HAVO.

Wij beperken onze kinderen dus zelf in hun keuzes en in hun talenten. En niet alleen door bewust advies en bewuste opvoeding, maar ook onbewust. Door ons eigen gedrag.
Zoals velen van mijn generatie ben ik opgevoed met de gedachte dat werk nu eenmaal moet en niet leuk is. Het heeft mij veel coaching, counseling en therapie gekost voordat ik rond mijn 30e heb ontdekt dat dat helemaal niet waar hoeft te zijn. En dan nog een paar jaar verder ploeteren om het ook waar te maken.

Maar ik geef nu wel het allerbeste voorbeeld voor mijn kind en daar ben ik blij mee.
Ik vertel mijn zoontje heel erg vaak dat hij mag worden wie hij is. Of dat nu kapper, ingenieur, balletdanseres, advocaat, vakkenvuller, brillenontwerper of arts is. Als hij maar iets kiest dat bij zijn talenten past en waar hij blij van wordt! Dat is het belangrijkste.

Het veel gehoorde advies van ouders en onderwijzers dat je wel je brood moet kunnen verdienen is al lang achterhaald. Dit is haast niet meer te voorspellen tegenwoordig.
Wie had er nu 20 jaar geleden kunnen voorzien dat postbodes ooit overbodig zouden worden? Hoe weten wij nu wat er over 20 jaar voor mogelijkheden zijn?
Je kunt alles worden, als je maar wilt en als je je talenten maar gebruikt!

Nu mijn zoontje binnenkort naar de basisschool gaat, beginnen we met de ontdekkingsreis van zijn talenten. Ik zie er nu al een aantal dingen uitspringen en ben benieuwd of hij zich hier verder in gaat ontwikkelen. Ik heb hoge verwachtingen van het Jenaplan principe waar wij bewust voor hebben gekozen. De eerste regel van de basisprincipes is al raak: "Elk mens is uniek; zo is er maar één. Daarom heeft ieder kind en elke volwassene een onvervangbare waarde."

Ik hoop dat dit principe bij steeds meer scholen zal worden erkend en dat kinderen niet meer worden gevormd als een standaardpakketje kennis en kunde, maar als een mens met zijn unieke persoonlijke kracht.

Wat dat betreft wordt de reis die mijn zoontje al is begonnen natuurlijk het allermooiste en langste loopbaantraject wat ik in mijn leven zal mogen begeleiden... en ik kijk er naar uit!!

Jong geleerd (en jong gezien!!) .... oud gedaan!!