dinsdag 28 september 2010

Met 1 voet op het gas en met 1 voet op de rem....


"Ik ben een gevoeligerd... maar ik maak er geen probleem van".

Dat is wat ik meestal zeg als ik een gesprek heb waar (hoog)gevoeligheid ter sprake komt. En hoewel ik er nu dus wel een blogje over schrijf, is het niet iets waar ik enorm mee te koop loop. Althans, ik ben gewoon wie ik ben en ik ben expres mezelf en dus zal het niemand enorm verbazen (en helemaal de mede-gevoeligerds) als ik dat zeg.

Wat is dat eigenlijk, hooggevoelig? De afkorting HSP wordt veel gebruikt en betekent niets meer dan een Hoog Sensitief Persoon. Geen syndroom, geen ziekte, geen afwijking, maar gewoon een doodnormaal persoon aangeduid met 3 hoofdletters, thank you very much!! En daarom zeg ik zelf altijd liever gewoon gevoeligerd.

Op de website www.hooggevoelig.nl staat deze beschrijving: "Een HSP [Tessa: een gevoeligerd dus!] is meer dan gemiddeld gevoelig voor indrukken en prikkels en merkt meer signalen en details op. Alle indrukken worden uitgebreider en intensiever gefilterd dan bij de gemiddelde mens. Wat anderen normaal vinden zoals mensenmassa’s of harde muziek, kan voor sommigen al snel te veel zijn; zij raken dan overprikkeld door letterlijk een teveel aan (sterke) prikkels."

Net zoals je op de schaal van mannelijke man naar vrouwelijke vrouw vele tussenvormen hebt, en intelligentie ook op een glijdende schaal te verdelen is van zwak- tot aan hoogbegaafd, heb je dus ook personen die gevoeliger zijn dan gemiddeld.

Volgens onderzoeker Elaine Aron, de kleine, muisachtige Amerikaanse psychologe die dit begrip de wereld in slingerde, is 20% van de bevolking een gevoeligerd. Niet zo heel schokkend dus want 1 op de 5 mensen in een gemiddelde groep is dus een gevoeligerd. En niet iedereen heeft hiervoor een praatgroep, coach of psycholoog nodig.

Wat wel weer apart is, dat het overgrote gedeelte van deze groep introvert is, zo'n 85%.
Ik ben als extraverteling dus een minderheidsgroep van een minderheidsgroep. Ik houd juist wel van harde muziek en concerten bijvoorbeeld, want een extraverteling voedt zich juist graag met externe prikkels. Alleen blijft dat fijnbesnaarde systeempje in mij toch gevoelig, dus na die harde muziek, leuke netwerkbijeenkomst, drukbezochte workshop of een aantal dagen met veel afspraken, dan moet er bij mij toch even knoop om. En helaas gaat die knop vaak gelijk helemaal op de nul-stand.

Hoewel ik in mijn openingstatement natuurlijk zeg dat ik er geen probleem van maak, wil ik er natuurlijk wel rekening mee houden! Ik kan dus best lekker gevoelig en expres mezelf zijn, maar ik weet ook dat ik de rekening gepresenteerd krijg. En dan ben ik na een extraverte, extra lange werkweek de week erna ineens weer even tijdelijk een introverteling die het liefste in een holletje kruipt. Dat is een stukje dat maar heel weinig mensen van mij kennen.

Maar al met al ben ik er blij mee dat ik het beste van 2 werelden heb! I wouldn't want it any other way!



Nagekomen gedachte: of je nu wel of geen hooggevoelig persoon bent, de sleutel voor een leuker leven is altijd zelfkennis. Als je weet wat wel of niet bij jou past, kun je daar bewust gebruik van maken in je zoektocht naar de ideale baan. Ontdek wie je bent en wees het dan expres!



woensdag 22 september 2010

Hoe je het "bedriegersspook" door de mand kan laten vallen!

Na je studie ging je gelijk aan de slag en maakte je snel carrière. Maar dat ging zo makkelijk dat je het gevoel hebt dat het je is komen aanwaaien.

Tijdens sollicitatiegesprekken heb je het gevoel dat je de boel aan het bedotten bent. Als ze maar niet achter je grote geheim komen...


Na je promotie tot leidinggevende ben je constant bang dat ze ieder ogenblik ontdekken dat je eigenlijk helemaal niets kunt.


Heb je het gevoel dat je helemaal niet zo goed bent als anderen denken?

Als startende ondernemer ben je bang dat iemand ooit zal ontdekken dat je alleen maar gebakken lucht verkoopt.

Al je successen wijt je aan externe factoren zoals toeval, geluk, teamwerk, charme of gewoon omdat je zelf de boel natuurlijk mooi bedonderd hebt.


Alle kritiek die je ooit hebt gekregen is natuurlijk het ultieme bewijs dat je echt niet deugt. Je bent als de dood om door de mand te vallen!


Herken je dit, dan heb je misschiens last van het "
bedriegerssyndroom"!

Dit is niet zomaar valse bescheidenheid en zeker ook geen opzettelijk bedrog en syndroom is misschien ook ietwat overdreven gesteld. Maar het is zeker een angst die bij zowel mannen als vrouwen voorkomt. Zeker in onze prestatiemaatschappij en met de afrekencultuur in het bedrijfsleven.


Het hoeft niet altijd een grote belemmering te zijn: een beetje gezond "over achieven" helpt je heus wel! En vaak speelt het in bepaalde periodes (zoals hierboven beschreven) in je loopbaan meer op dan in andere en gaat het weer over.
Maar soms kan het natuurlijk wel in de weg zitten.

Hoe ga je daar dan mee om?
Als je je hier in herkent, zal je zelf niet zo snel om hulp vragen, want tja, je zal maar eens door de mand vallen! Toch is het goed om bij een coach aan te kloppen als dat "beetje overpresteren" serieuze vormen aan gaat nemen.
  • je perfectionisme staat je groei in de weg
  • je hebt nooit genoeg tijd om alles voor elkaar te krijgen (of de boel nog beter te bedotten ;-)
  • je hebt een baan onder je niveau aangenomen of een promotie verknald of geweigerd
  • je vertoont zelfondermijnend gedrag (met als gevolg: "zie je wel, ik deug niet")
  • je prestaties nemen echt een duik vanwege je onzekerheid
  • je voelt je vermoeid of loopt zelfs tegen een burnout aan
Het is interessant om te zien waar die angst vandaan komt. Er zijn meerdere oorzaken te onderscheiden. Vaak heeft het te maken met het gezin of het milieu waar je uit komt. Misschien werd er door je ouders een hele hoge druk op je gelegd om te presteren. Maar het kan ook zo zijn dat jij, in tegenstelling tot je ouders, wel gestudeerd hebt en op jonge leeftijd al meer hebt bereikt dan zij. Misschien heb je de overtuiging meegekregen dat als je voor een dubbeltje geboren bent, je nooit een kwartje zult worden. Of leef je als moderne vrouw toch nog onbewust met het oude vrouwelijke rolmodel van je moeder in je hoofd.

Soms ben je in het
onderwijs tegen beperkingen aangelopen. Sowieso is het onderwijs nog erg gericht op repareren van problemen in plaats van op talent en alles wat wel goed gaat. Ook werd er in onze jeugd nog te weinig aandacht besteed aan de verschillende manieren en stijlen van leren. Veel mensen die hoogbegaafd of hoogsensitief zijn, maar waar dat niet vroeg (h)erkend is, zullen zich "anders" voelen. Je hebt bepaalde situaties, systemen of procedures ook echt sneller door, waardoor het gevoel hebt dat het je (te) makkelijk af gaat. Dan zul je daardoor eerder aan jezelf gaan twijfelen dan je realiseren dat de wereld om je heen net iets anders werkt.

Een hele belangrijke, hele alledaagse en menselijke oorzaak is ook weer het feit dat je zelf je eigen talenten en intelligentie vaak niet herkent en erkent.


En daarin zit wat mij betreft het begin om dat vervelende bedriegersspook te verdrijven!
  • Ontdek wat jouw talenten en sterke punten zijn. Situaties, successen en ervaringen die jij zelf bagatelliseert, zijn waarschijnlijk van die typische momenten dat jij in "flow" verkeerde.Je verkeert in flow in een werksituaties als je het gevoel hebt dat alles vanzelf gaat en tijd en ruimte om je heen lijken te verdwijnen, het werk gaat als vanzelf en het gaat je makkelijk af. Welke werkzaamheden zijn dat en welke talenten en competenties gebruik je dan eigenlijk? Welke kennis en kunde pas je toe op dat moment? Schat jezelf op waarde!
  • Vraag feedback, bijvoorbeeld met een 360 graden assessment. Vraag dat aan verschillende mensen, zowel collega's als leidinggevenden en vakgenoten. Wat waarderen zij nu zo aan jou? Wat maakt jou bijzonder en wat zien zij als jouw grootste talent? Het zal voor een slinkse bedrieger als jij natuurlijk moeilijk zijn om te geloven dat anderen in je truckje zijn gestonken, maar laat het maar even bezinken... ;-)
  • Ga eens een gesprek aan over jouw vakgebied met niet-vakgenoten. Doordat je met je eigen vakkennis vaak onder vakgenoten verkeert, valt het niet meer op hoeveel je eigenlijk weet, hoeveel specialistische kennis en kunde je hebt. Daardoor heb je het gevoel niet zo veel bijzonders te zijn...
  • Ga je succesverhalen eens kritisch bekijken en bepaal hoeveel toeval, geluk, serendipiteit, teamwerk, charme, list en bedrog er nu eigenlijk echt een rol heeft gespeeld!
  • Focus je vervolgens op die sterke punten die je tot nu toe over jezelf hebt ontdekt en wees daar voor de verandering nu eens niet te bescheiden over! Het klinkt natuurlijk raar voor een "bedrieger" maar maak jezelf echt zichtbaar om de dingen die jij goed doet!
  • Schud het verleden van je af en richt je op het nu!
  • Leer met kritiek om gaan en relativeer eens wat meer!
  • Stel realistische doelen voor jezelf, timmer die lat nu eens niet aan het plafond!
  • Zoek een mentor, supervisor of een coach om je verder te helpen.
Makkelijker gezegd dan gedaan allemaal natuurlijk. Maar herken jij jezelf of iemand uit je omgeving hierin, doe er dan wat mee. Het leven is zo namelijk veel makkelijker als je dit spook door de mand laat vallen.

En geloof me, ik kan het weten.... want ik bedot de boel natuurlijk al mijn hele loopbaan! ;-)



Het plaatje komt uit het boek "Spoken Bestaan" van Suzanne Unck!
Een echte aanrader als je last hebt van dit spook of andere belemmerende gedachten of angsten!



Veranderen is in beweging blijven!


Een van mijn grootste uitdagingen als persoon en helemaal als coach is dat ik vaak sneller wil veranderen dan de rest van de wereld....

Geduld is een schone zaak. Zeker als je een coachee begeleidt die voor het allereerst kennismaakt met allerlei nieuwe inzichten. Het is ook best moeilijk uit te leggen wat je als coach doet. Soms heb je zelf het gevoel dat je helemaal niets doet, dan plant je wat zaadjes die misschien nog lang niet rijp zijn om te kiemen. Maar als ze dan uitkomen, ontstaat er beweging en een prachtige bloei en groei! Gras groeit ook niet door er aan te trekken! Of toch wel?

Dat zowel mensen als instanties ook nog eens een eigen bewegingssnelheid hebben, blijkt uit het boek "Revolutionary Wealth" van Alvin Toffler.

Hij stelt dat de wereld met verschillende snelheden draait. Bedrijven doen 160 km per uur, de maatschappij doet 140 km per uur, het gezin zit op een mooie 100 km per uur maar daarna gaat alles veel en veel trager. De vakbonden zitten op 50 km per uur, de Overheid 40 km per uur en daar achteraan komt met een slakkengang van 15 km per uur het onderwijs en nog langzamer zijn politieke structuren en internationale instituties. Dit zijn de verhoudingen zoals Toffler ze in de US in 2006 waarnam.

Zelf denk ik dat in Nederland in 2010 de ZZP-ers, nieuwe ondernemers en heel veel slimme vrouwen dankzij ontwikkelingen zoals het web, MVO en het Nieuwe Werken momenteel ver boven de 200 km per uur uitkomen.

Sinds gisteren (Troonrede) weten we helaas ook dat de overheid, het onderwijs, de zorg en de kinderopvang waarschijnlijk zelfs tot volledige stilstand komen binnen 2 jaar tijd.

Vooral over de bezuinigingen in de kinderopvang kan ik me natuurlijk heel erg boos maken. Door de toegankelijkheid van het systeem zijn er juist veel vrouwen in beweging gekomen op de arbeidsmarkt. Ze hadden net snelheid gemaakt om in te voegen. En dat wordt ze nu weer moeilijker (lees: duurder) gemaakt.

Toch denk ik dat als het bedrijfsleven en het gezin en al die sterke vrouwen met gemiddeld 120 km per uur blijven doordraaien ook het onderwijs en de kinderopvang wel in de slipstream mee moeten! Dat kan niet anders! Dat zaadje is nu eenmaal al geplant en ligt nog te wachten tot het verder op kan bloeien!

En daarom is het goed dat er mensen en bewegingen zijn die wel hard lopen! Want die geven uiteindelijk wel de maat en het ritme aan.

Aan werkende moeders en slimme vrouwen dus mijn advies: blijf vooral in beweging!

Laat je niet ontmoedigen door het overige verkeer, er zullen altijd mensen en instanties zijn die liever onder de maximumsnelheid op de rechterrijstrook blijven rijden. Haal ze in en laat zien hoe het OOK kan!

Uiteindelijk zal ook die rijsstrook daardoor weer de ruimte krijgen om vaart te maken!


dinsdag 21 september 2010

Workshop voor slimme, stoere en sensitieve vrouwen in business!!

Vrijdag 22 oktober 9:00 - 13:00

Workshop Personal Branding, the female touch!




Ben jij een slimme, stoere en sensitieve vrouw en wil jij jouw kracht, kennis en kunde (beter) zichtbaar maken?

Kom dan op vrijdag 22 oktober naar de sfeervolle herfstochtendworkshop "Personal Branding, The Female Touch".

  • Zoek je een andere baan?
  • Wil je een carrièreswitch of promotie maken?
  • Wil je zelfstandig ondernemer worden?
  • Wil je als zzp-er (meer) klanten of opdrachten die echt bij je passen?

Personal Branding is een geweldige manier om vanuit je talenten, persoonlijke kracht en je sterke punten te denken, doen en voelen en jezelf te laten zien! Als je “expres jezelf” bent, kun je focus aanbrengen in je vrouwelijke veelzijdigheid en creëer je zelf wat jij nodig hebt om je carrièredoel te bereiken!

Ontdek wie je bent en wees het dan expres!

In deze workshop maak je kennis met 6 fases, 6xO, van de Personal Branding methode van Making Sense, special ontwikkeld voor talentvolle vrouwen:

Ontdekken | Ontmaskeren | Ontwerpen | Onthullen | Ontvangen | Ontwikkelen

Vanochtend zoemen we vooral in op:

Ontdekken: Wat maakt jou uniek en bijzonder?

  • wat is personal branding eigenlijk en waarom is het belangrijk voor jou?
  • wat is eigenlijk jouw talent, je persoonlijke kracht en wat zijn je sterke punten?
  • waar gaat jouw hart van huppelen?
  • hoe onderscheid jij je van je vakgenoten?
  • wat is jouw toegevoegde waarde?

Onthullen: Hoe en waar laat je dit zien?

  • hoe maak je jouw persoonlijke kracht zichtbaar voor anderen?
  • hoe “verpak” jij je boodschap zodat die blijft hangen bij je publiek?
  • welke middelen en media kun je gebruiken?
  • waar haal je het lef vandaan....... om jezelf zichtbaar te maken?


Resultaat
Je ontdekt je sterke punten en jouw toegevoegde waarde als professionele vrouw
Je durft focus aan te brengen
Je durft jezelf zichtbaar te maken
Je loopbaan- of businessdoel wordt hierdoor makkelijker te bereiken
Je krijgt inspiratie maar juist ook praktische punten om gelijk mee aan de slag te gaan!


Programma
9:00 Binnenlopen, koffie
9:30 Personal branding, the female touch
10:00 Ontdek wie je bent…
11:30 En wees het dan expres!
12:30 Afsluiting workshop en start Making Sense...

Locatie
Good Place 2 Work in Rotterdam (www.goodplace2work.com)
Goed bereikbaar met OV en gratis parkeren!

Speciale last-minute aanbieding: € 79,00 (incl. btw voor particulieren, excl. btw voor ZZP-ers)

Inclusief: koffie, thee, lekkers, inspirerende omgeving en materiaal. Aansluitende lunch optioneel.

Meld je nu gelijk aan met een mail aan: info@makingsense.nl

Voor meer informatie kijk op: http://www.makingsense.nl/content/personal-branding-female-touch

dinsdag 7 september 2010

Feelings...


Gevoelens.. je hebt ze in alle soorten en maten. Hoewel, volgens bepaalde definities kun je gevoelens maar in 2 basiscategorieën indelen: liefde of angst.

Zelf heb ik de afgelopen dagen een inzicht gehad waardoor ik gevoelens nu in 4 categorieën indeel.
  1. authentieke gevoelens
  2. niet authentieke gevoelens
  3. bungee gevoelens
  4. overdraagbare gevoelens
Authentieke gevoelens
Deze gevoelens zijn de normale basisgevoelens die ieder mens ervaart en eigenlijk zijn die wel in te delen in 4 basisemoties: bang, blij, boos of bedroefd. Dit zijn hele primaire emoties en vaak een onmiddelijke reactie op een situatie of belevenis.
Andere authentieke gevoelens zijn ook die reacties die de mens van nature ervaart in het lichaam. Zoals honger, dorst, seksuele opwinding of verliefdheid en de automatische reacties vluchten, vechten of verstijven bij gevaar. Dit zijn gevoelens die er gewoon zijn en iedereen dagelijks wel eens meemaakt. Deze gevoelens zijn meestal makkelijk herkenbaar voor anderen en altijd goed te verklaren.

Niet authentieke gevoelens
Deze zijn niet minder waar of nep, maar niet altijd een authentieke reactie op het hier en nu. En dat overkomt ons bijna allemaal. Ze kunnen aangeleerd zijn of een ander gevoel maskeren. Zo kun je als kind hebben geleerd dat huilen niet mag en dat je een "grote jongen/meid moet zijn" en dus zul je later kiezen voor een andere emotie als je je bedroefd voelt. Omdat je "geprogrammeerd" bent, kun je dan bijvoorbeeld woede voelen terwijl je eigenlijk wilt huilen. Je houd je groot! Deze gevoelens komen ook op anderen niet authentiek over en vaak onverklaarbaar. Zo kennen we vast wel iemand die zich enorm overschreeuwt om een andere emotie te overstemmen (angst of verdriet)


Bungee gevoelens
Dit zijn gevoelens waar vrouwen misschien wel een patent op hebben (wat overigens niet wil zeggen dat ze bij mannen niet voorkomen!).
Ze zijn vaak verbonden aan de spoken die we allemaal in ons hoofd hebben, maar op bepaalde tijden harder schreeuwen dan anders. Die gevoelens komen dus steeds terug en kunnen in een bepaalde situatie enorm uitvergroot of uitgerekt worden. Het is, zeg maar, je favoriete radiozender "U SUCK" FM. Als alles goed gaat staat die zender wel aan, maar met ruis en stil op de achtergrond, maar in tijden van stress, hormonale veranderingen of levensveranderende momenten staat de zender keihard en overstemt alle andere gevoelens. Het zijn de stemmen die zeggen dat je niet zo moet opscheppen, vooral harder moet werken en je niet zo moet aanstellen, waardeloos bent of lui, dik, dom of lelijk. Bij deze emoties is het goed om te kijken naar de boodschap van het spook en deze zeker in twijfel te trekken. Als dat bijvoorbeeld door burnout of een depressie niet meer lukt, is het belangrijk dat je hier met een goede coach, counselor of andere hulpverlener mee aan de slag gaat.

Overdraagbare gevoelens

Een massa-hysterie is daar een heel erg groot voorbeeld van. Kijk naar de paniek op de Dam op Bevrijdingsdag en je zag dat mensen de emoties overnamen van de massa om zich heen.
Maar dat geldt niet alleen voor massa's. Wie heeft dat niet, dat je natte oogjes krijgt als je een ander ziet huilen. Het lijkt haast wel een gaap-reflex. Niet iedereen kan dan droge ogen houden.
Dan heb je ook nog de hooggevoelige mens die gevoelens van anderen zelf lijken te ervaren. Dat is meestal niet het geval maar het resultaat van een groot inlevingsvermogen gekoppeld aan een reuze verantwoordelijkheidsgevoel. Toch zullen we allemaal tot op zekere hoogte wel eens de energie van een heel boos persoon in onze nabije omgeving hebben ervaren.
Gevoelens kunnen ook overgedragen zijn uit het verleden. Zo werd ik laatst op het schoolplein van mijn zoontje overvallen door een emotie, die ik sinds mijn eigen basisschooltijd niet meer had gevoeld en die was gekoppeld aan mijn herinnering (en mischien aan reuk, gehoor of beeld).


Het is dus vaak al een hele klus om te achterhalen waarom je iets voelt. En als je het dan weet.... dan nog heb je soms nog een lange weg te gaan om expres jezelf te worden.

Wees je bewust van je (verschillende soorten) gevoelens en leer jezelf nog beter kennen! Je gevoelens vertellen je soms meer dan je denkt.. luister dan vooral naar het gevoel dat ik nog niet heb benoemd: je onderbuikgevoel, want die vertelt je altijd de waarheid! (daarom denk ik dat die in categorie 1 valt)


PS: lees het boek van Maja Storch " Beslist Gelukkiger" eens als je meer wilt weten over je intuïtie en je buikgevoel!



zaterdag 4 september 2010

Making Sense



Vanaf heden is mijn zakelijke website te zien op www.makingsense.nl en gebruik ik alleen nog het emailadres: info@makingsense.nl

Deze blog blijft natuurlijk op dezelfde plek en net zo inspirerend.... :-) en vanaf vandaag met een herfstuiterlijk!

woensdag 1 september 2010

"Personal Branding" op het schoolplein




Vorige week vertelde ik over mijn ervaringen en gevoel als beginnend "schoolpleinmoeder" op Ikki. De volgende dag lag toevallig het nieuwe LOF Magazine op de mat en daarin staat een zeer verhelderend artikel over Schoolpleinvrees. Die is raak zeg!

Want wat voelde ik me ongemakkelijk op die eerste dag. De gevoelens die ik als kind op het schoolplein had, kwamen inderdaad keihard terug. Je sociale leven als klein mensje begint nl. op het schoolplein. Daar maak je kennis met je klasgenoten, daar blijkt wat voor sociaal dier bent, of je een leider of een volger bent en hoe goed of slecht je bent in contacten leggen.

Ik ben eigenlijk altijd wel een echte netwerker geweest, want ik wilde het liefst met iedereen spelen. Ik vond namelijk iedereen interessant en het boeide me niet of iemand populair was of het pispaaltje van de klas. Ik wilde eigenlijk het liefst vriendjes zijn met iedereen en ik voelde me ook verantwoordelijk voor iedereen, zelfs voor het "dikke jongetje met vlooien". Ik vond het moeilijk om te kiezen, en daardoor had ik zelf ook snel het gevoel dat ik nergens bij hoorde en dat maakte me onzeker. Maar ik maakte wel verbinding met iedereen. Later viel het me ook erg op dat ik op Schoolbank.nl door bijna al mijn klasgenoten met naam en achternaam werd genoemd en herkend. Ook ik ken nog vrijwel alle namen vanaf klas 1.

Dat precieze gevoel overviel me vorige week dan ook weer onmiddellijk.... Als ik voor het eerst de kleuterklas inloop, voel ik me onzeker en zelfs bekeken (en beoordeeld) door kinderen van 4 en 5 jaar oud maar natuurlijk ook door de juffen en alle "door de wol geverfde" ouders. Maar tegelijkertijd wil alle namen weten van de kinderen in mijn zoontje zijn klas (die weet ik nu allemaal) en ik wil alle ouders leren kennen.

Het schoolplein is nl. ook een ideale plek om leuk te netwerken. Nu is dit al mijn aangeboren passie en talent, maar als ondernemer realiseer ik me natuurlijk ook dat de helft van het schoolplein ook potentiele cliënten, relaties of doorverwijzers zijn. En misschien zelfs ook wel vrienden voor het leven!

Ik doe het dus weer helemaal lekker op mijn manier en leer er ook gelijk weer wat van en doe leuke nieuwe contacten op. Na bijna 3 weken basisschool ben ik inmiddels weer aardig in mijn element!

Hoe zit dat met jou? Hoe was jij als kind op het schoolplein?

Wat voor spelletjes deed je graag? Wat voor vriendjes had je?

Wat was je rol in een groepje? Zie je bepaald gedrag nog terug nu je volwassen bent?


In mijn loopbaantrajecten is het schrijven van een biografie een vast onderdeel en ook het bekijken van schoolrapporten van de basisschool. Zoals ik al in een eerdere blog schreef, zijn je rapporten namelijk een grote bron van informatie als je wilt ontdekken wie je bent, wat je passie is en wat voor persoonlijkheid je bent. Je "standaardfabrieksinstellingen" zijn dan nog heel erg zichtbaar en je hebt je nog niet zo erg aangepast aan allerlei verwachtingen en omstandigheden.

Als je met je personal branding aan de slag gaat, is het heel goed om je bewust te zijn van wat voor "sociaal dier" je bent en het schoolplein is een mooie plek om dat te ontdekken, om er mee te beginnen en er weer mee verder te gaan!

Wil je aan de slag met je personal brand of heb je loopbaanvraag: deze ervaringsdeskundige schoolpleinmoeder-slash-loopbaancoach helpt je graag!

....en nu moet ik weer snel naar het schoolplein om mijn kleine man op te halen en ik kan haast niet wachten op mijn eerste ouderavond, vanavond!


Leuk dat LOF online ook aandacht besteed aan personal branding!