vrijdag 6 januari 2012

Ooit een normaal mens ontmoet? En... beviel het?

Einstein was ook een beelddenker...


De laatste paar weken heb ik nogal wat ontwikkelimpulsen te verwerken gehad. Heerlijk, het heeft me aan het denken gezet over van alles en nog wat en heb weer heel veel materiaal voor nieuwe blogs....

Een van de leukste ontdekkingen van 2011 was dat mijn hele gezin en veel geliefden om me heen maar ook veel van mijn clienten beelddenkers blijken te zijn. Nu wist ik van mezelf altijd al dat ik visueel ingesteld ben, maar o.a. door een gesprek op de school van mijn kleuter blijkt dat het meer is dan alleen maar dat. En juist met onze kleuter als spiegel, vallen er voor mij en mijn partner een heleboel puzzlestukjes in elkaar. Herkenning en erkenning van iets dat wij altijd als normaal hebben ervaren. Maar ook als gek omdat wij dus ook vaak niet door hadden dat niet iedereen op dezelfde manier denkt.

Op www.ikleeranders.nl vind je bijvoorbeeld een vragenlijstje om te constateren (heel basic) of jij een beelddenker bent. En heel grappig, de eerste vraag is vaak al genoeg om een voorzichtige conclusie te trekken: "Denk jij vooral in beelden of in woorden?". De vele beelddenkers die ik dit tot nu toe heb gevraagd (inclusief mijzelf), kijken me meestal nogal verward aan en vragen zich hardop af: "Hoezo, is er een andere manier van denken, dan?". Nou volgens de wetenschap is er geen andere manier dan denken in woorden. Denken in beelden bestaat volgens de wetenschap nl. niet. Hmm... zou dan dat komen omdat zij de mens beoordelen vanuit hun eigen denkmanier?

En daar zijn we allemaal schuldig aan. We nemen de wereld nl. waar zoals we zelf zijn...
Ook ik maak mezelf daar nog dagelijks schuldig aan en jij ook. Maar het is nu eenmaal zo dat ieder mens een andere "uitslag" heeft...


Er is een scala aan eigenschappen waar ieder mens nu eenmaal anders op scoort en er bestaat eigenlijk geen standaard. Als rechtgeaarde beelddenker zie ik dan gelijk zo'n groot mengpaneel voor me waarop alle schuifjes ongelijk staan. Soms staat de bass wat hoger, soms de treble.
En zo is dat bij mensen ook. De een scoort ontzettend hoog op extravertie, de ander gemiddeld of heeft zijn schuifje helemaal introvert staan. De een analyseert een probleem en ziet gevaar, de ander erkent een probleem en ziet kansen. Zo geldt dat voor vele manieren van communicatie, gedrag en gevoel. En het is verdomd handig om daar zo af en toe bij stil te staan.

Het is natuurlijk gek om na te denken over de manier waarop je nadenkt, maar als je er over nadenkt, zul je tot de conclusie komen dat dat een interessante gedachte is... ;-)

Zeker in je communicatie met anderen: collega's, leidinggevenden, medewerkers maar ook familieleden want ook die schuifjes staan niet perse standaard hetzelfde.

Was het onderwijs vroeger gebaseerd op 1 standaard en vooral veel discipline (nl. stil zitten en luisteren), dan merk je nu vooral bij kinderen dat dit steeds slechter werkt. In iedere klas zitten wel kinderen met een uitzonderlijke gave of een "andere" manier van leren. Ook in het bedrijfsleven worden standaard competenties aangehouden. Gelukkig wordt er wel steeds meer gekeken naar individuele talenten.

Maar wat is dan anders?
Wat is eigenlijk de norm?
Hoe moet je je equalizer afstemmen om een normaal mens te zijn?



Ik zeg: gewoon je eigen instellingen ontdekken en daar wat moois van maken. Dat deden ze in Abbey Road perfect en kan ook gewoon in de Kerkstraat! En daarmee ontdek je gelijk waar jouw kracht ligt: welk schuifje staat bij jou bovengemiddeld hoog of laag? Daar zit gelijk jouw onderscheidende waarde. Dat wat jij voor normaal aanneemt omdat het je gemakkelijk af gaat.
Niet alleen beoordeel jij daar anderen op, maar vooral ook jezelf. Want als het zo gemakkelijk gaat, dan zal het wel niet zo moeilijk zijn.... toch?

Nou vergeet dat laatste maar gelijk, want juist dat wat jou gemakkelijk afgaat, is jouw unieke talent! Wees dus trots op je instellingen want die zijn niet standaard!

Onderzoek dus eens op een waarderende manier wat bij jou in je loopbaan of leven altijd goed ging! Wanneer had je het gevoel dat je equalizer perfect stond afgestemd en dat je klank geweldig effect had op jezelf en anderen? In wat voor situaties kon je die instellingen prima gebruiken? En vooral: probeer de instellingen te optimaliseren, maar niet te veranderen: repareer niet iets wat niet kapot is, maar ga uit van wat al goed gaat!

En met deze eerste blog luid ik dan ook een positief gestemd 2012 in. Een jaar waarin ik mijn instellingen nog beter ga afstemmen, oplossingsgericht en waarderend blijf werken, nog meer expres mezelf ga worden en vooral anderen ga helpen om dat allemaal ook te bereiken!

Wil jij dat ook? Neem contact op via info@makingsense.nl voor een gratis kennismaking onder het genot van een verse capuccino of een thee met kleur naar keuze!

0 reacties: