Ik heb een droom....

Vandaag blijkt dus de geboortedag te zijn van Martin Luther King Jr.

 

Hoe toevallig dat ik gisteren weer eens in vuur en vlam kwam te staan na het lezen van het zoveelste krantenartikel over "50-plussers" op de arbeidsmarkt en een reportage op tv over jeugdwerkloosheid en “starters”. Ik twitterde 6 punten van mijn droom en die werden met veel respect geretweet en de reacties waren hartverwarmend. Dan kan het dus toch??  

Net als Martin Luther King heb ik een droom…. een droom dat iedereen gelijk is en mensen met respect worden behandeld en beoordeeld op hun eigenschappen en talenten.  Zelfs in moeilijke tijden en zonder vooroordelen en negatieve beeldvorming.  En dat iedereen in deze moeilijke tijden op de arbeidsmarkt dezelfde rechten en plichten heeft, dus niet dat de ene groep “positief gediscrimineerd” moet worden ten koste van een andere.  Het is momenteel voor iedereen moeilijk, dus laten we vooral onze schouders eronder zetten!! En dromen van betere tijden en niet alleen dromen, maar er ook aan werken ….  

Tijd voor een mentaliteitsverandering in Nederland bij werkgevers EN werknemers....

I have a dream! 

Dat we mensen die keihard solliciteren en keer op keer worden afgewezen geen “werklozen” meer noemen. Je wilt echt niet weten hoeveel energie, tijd en moeite het deze dagen kost om  een geschikte baan te vinden. Het is vaak meer dan een full time job en het houdt mensen 24/7 bezig!
 Ik zie mensen die netwerken, die zich nieuwe kennis (van social media bijv.) snel eigen maken of zich –soms uit eigen zak- laten bijscholen of coachen om maar weer van nut te zijn voor de maatschappij. Die gewoon niets liever willen dan werken! Het is een belediging om mensen werkloos te noemen…. niemand is werkloos! Voortaan hebben we het gewoon over werkzoekenden! 

 

I have a dream! 

Dat we al deze werkzoekenden ook gewoon werkzoekenden noemen. Geen 50-plussers, geen starters, geen allochtonen, niet moeilijk plaatsbaar of "met afstand van de arbeidsmarkt".  Geen labels meer, behalve de labels die mensen zelf verdienen! De labels die ze door goede zelfkennis (geholpen door gedreven loopbaanprofessionals!) als positieve eigenschappen met hun personal brand kunnen neerzetten.  Iedereen heeft iets heel bijzonders te bieden, waarvan ik zeker weet dat er altijd iets voor is te vinden! Zelfs in het "kunstmatige eco-systeem" van de arbeidsmarkt met zijn sterke oog voor de onoffiele Nederlandse grondwet:  “Doe maar normaal dan doe je al gek genoeg!”. 

I have a dream! 

Dat iedereen recht heeft op een echte goede loopbaanprofessional of coach en op de begeleiding en training die ze nodig hebben. Het UWV wekt niet meer de onterechte indruk dat ze mensen willen helpen maar laten dit aan de professionals over die dit met hart en ziel en veel talent doen. Het UWV is er alleen  voor de regels en de procedures, want natuurlijk hebben we die ook nodig.
Dat zij hun uitzinnige budgetten niet meer uitgeven aan een duur pand of dure bestuurders maar aan de dingen die er toe doen: mensen en een gezonde arbeidsmarkt.

I have a dream! 

Dat iedereen ook gewaardeerd wordt naar de waarde die die persoon toevoegt. En dat mag best verschillen binnen 1 functie. Mensen doen hun werk nu eenmaal allemaal op een andere manier met andere resultaten. Dus niet zomaar een streepje erbij omdat je een jaartje ouder wordt, maar wel een streepje erbij voor je toegevoegde waarde. Dat betekent misschien ook soms dat je ergens niet meer van waarde bent en je weer even uit je comfort zone moet om er voor te zorgen dat je weer op een passende plek komt.
En waardering mag zeker ook geuit worden in een pluim en in het voeren van goede beoordelingsgesprekken. Waarin we de boel eens omdraaien:  waarin ben jij al zo goed, dat een cursus of opleiding er voor zorgt dat jij NOG beter wordt?

I have a dream!

Dat alle mensen en ook organisaties kritisch naar zichzelf kunnen en durven te kijken om zo kennis, kunde, kernwaarden, kracht maar ook kwetsbaarheden bloot te leggen en op de beste manier in te zetten!   Zo kunnen we tenminste echt op basis van toegevoegde waarde kiezen om mensen op een goede plek in te zetten.

I have a dream! 

Dat werkgevers en werknemers van rol verwisselen en er weer balans ontstaat op de arbeidsmarkt en in de “machtsverhoudingen”.  Werkgevers zijn individuele professionals die iets te bieden hebben en daar trots op zijn en die zoeken naar een plek waar zij dit kunnen doen en daarmee waarde toevoegen. Werknemers zijn de organisaties die deze diensten afnemen en daar op een duurzame en respectvolle manier mee om gaan en gebruik maken van de synergie die hierdoor ontstaat. 

I have a dream! 

Dat het niet meer relevant is als mensen iets afwijken van “de norm”, sterker nog, er is geen norm!! Mensen zijn allemaal uniek en de enige norm die zou moeten gelden is of we onze aangeboren karakter en talenten op een nuttige manier inzetten.  Het verhaal van de mens wordt belangrijk, want dat wat je van nature meekrijgt (intelligentie, talent, lichamelijke eigenschappen, karakter, uiterlijk, manier van denken) is  belangrijk onderdeel van je personal brand en levensmissie.
Een groter zelfbewustzijn en zelfwaardering, geholpen door de omgeving, is daarbij cruciaal. 

I have a dream! 

Dat ik mensen mag blijven helpen om hun talenten, eigenschappen en levensmissie te ontdekken. Dat de wereld kennismaakt met de voordelen van expres jezelf zijn, zowel in je privé leven als in je werk! Dat iedereen gewoon doet waar hij of zij voor gemaakt is….
En dat ik mijn eigen talent, kennis en eigenwijze visie mag blijven delen om hier aan bij te dragen, hoe naïef sommigen dit dan ook zullen vinden….

I have a dream! 

Dat grote mensen met grote dromen zoals Martin Luther King, Jr. soms ook verpakt zitten in kleine porties en in onverwachte hoeken.
Maar ook met kleine porties hoop, visie en dromen waarmaken wordt de wereld langzaam een klein stukje mooier…. 

I rest my case….. en droom rustig verder.... :-)

 "Je haalt het beste uit mensen, niet door ze het vuur na aan de schenen te leggen, maar door het vuur in ze aan te wakkeren - Bob Nelson"

PS: Martin Luther King, Jr. werd vermoord op 4-4-1968 (dertien dagen voor mijn geboorte) maar zoveel vuur en passie kun je gelukkig niet blussen, zijn missie leeft voort (ook al zijn we er nog lang niet).  Lees hier een stuk uit zijn meest beroemde speech van 28 augustus 1963. 

Wat recruiters kunnen leren van Ernie en Bert....

.... en werkzoekenden en sollicitanten ook....

\

Mensen zijn allemaal verschillend. Recruiters zijn mensen. Dus die zijn ook verschillend. 

Net zoals Ernie en Bert. Bert en Ernie zijn poppen, maar het zijn eigenlijk ook net mensen, net als recruiters... :-) 

Ernie is altijd vrolijk, ziet in alle situaties toch de zonnige kanten, is blij, positief, enthousiast, grappig en ziet overal kansen.  Bert niet. Bert is een zwartkijker, is wat introverter, conservatiever, hij kijkt eerst naar bedreigingen en alles waar hij niet aan gewend is, vind hij maar helemaal niets. Je ziet het verschil eigenlijk al aan hun uiterlijk. Ernie heeft geen wenkbrauwen, waardoor hij met een open blik altijd nieuwsgierig naar de wereld lijkt te kijken. Bert heeft een "monobrow", een donkere, doorlopende wenkbrauw die hij vrijwel altijd gefronst heeft....

De wereld is verdeeld in Ernies en Berts. Echt waar. Geloof je het niet? Kijk voor de gein op kantoor maar eens om je heen of op verjaardagsfeestjes. Er zijn altijd Ernies, de gezellige collega's die leuke, verrassende ideeën hebben en grapjes maken en positief in het leven staan. En er zijn altijd Berts, de collega of kennis die altijd en voor eeuwig iets te zeuren hebben, goede ideeën gelijk de grond in boren en eerder kijken naar bedreigingen. 

En zo hoort het ook. Bert en Ernie horen bij elkaar. Ze houden elkaar in balans, waardoor Ernie soms afgeremd wordt in zijn enthousiasme en Bert soms even uit zijn comfort zone wordt gesleurd om iets nieuws of onverwachts te doen. De een is niet beter dan de ander, we hebben ze allebei keihard nodig!!

In diverse psychologische tests of assessments wordt aangetoond dat dit een van de essentiele verschillen zijn tussen persoonlijkheden. In de MBTI bijvoorbeeld is Ernie de "P" van perceiving en Bert de "J" van judging. In NLP loopt bij Ernie het "metaprogramma" Opties / Overeenkomsten en bij Bert Procedures / Verschil.

Recruiters zijn dus ook verdeeld in Ernies en Berts. En omdat ik ooit zelf (corporate) recruiter was en jarenlang professioneel sollicitant heb ik ze natuurlijk allebei ontmoet. Zelf ben ik overigens een echte Ernie, maar dat zal niemand verbazen. 

Dat is ook een van de redenen dat ik uiteindelijk loopbaancoach ben geworden. Ik kijk graag met een open blik naar mensen, vind in iedereen wel iets moois en wil dat moois laten stralen op de juist plaats. Als recruiter heb ik best een paar "onwaarschijnlijke" kandidaten de kans kunnen geven binnen het bedrijf waar ik voor werkte en dat voelde heel goed. Dat was een organisatie die heel veel Ernies in dienst had, dat soort bedrijven bestaan nu eenmaal. Net zoals er bedrijven zijn waar van nature veel Berts werken (zoals de overheid of financials)

Ook heb ik samengewerkt met een echte Bert. Als wij dezelfde cv lazen, dan keek ik naar de interessante bijzonderheden (zo zie ik dat) en mijn collega "Bert" keek gelijk naar de afwijkingen of gaten in het cv (zo ziet hij dat). Voor mij was dat behoorlijk leerzaam, maar soms ook erg frustrerend.

En zo komt het dus dat je het maar net moet treffen als werkzoekende / sollicitant. Treft jouw cv een Ernie of een Bert? Of solliciteer je toevallig in een branche met meer Berts als Ernies?

Omdat de arbeidsmarkt momenteel natuurlijk behoorlijk moeilijk is, moeten alle recruiters momenteel veel meer Bert zijn dan Ernie. Want tja, eerlijk is eerlijk...als je een stapel met een paar honderd cv's moet doornemen en je bent Ernie en je vindt in ieder cv wel iets moois, dan krijg je het behoorlijk moeilijk en druk.  En ik snap dat best. Het moet tegenwoordig ook allemaal snel en makkelijk gaan, er moet een bepaalde zekerheid ingebouwd zijn, risico's nemen door een "wildcard" uit te delen aan een kandidaat met iets bijzonders, dat is in deze markt blijkbaar erg listig of lastig.

Toch wil ik even mijn woord richten aan alle Berts: haal die frons even van je voorhoofd en probeer zo af en toe toch eens met een open blik naar jullie sollicitanten te kijken. De werklozen van nu, in 2012, zijn hele andere werklozen dan die van een paar jaar geleden. Er zitten prachtige briljantjes tussen, die echt die open blik van jullie even verdienen. Die misschien een "afwijking", "beperking" of "loopbaangat" hebben, maar wel ontzettend waardevol kunnen zijn voor jullie organisatie.  Ik zie in mijn praktijk ontzettend veel briljantjes (als rechtgeaarde Ernie) maar merk ook dat het het laatste jaar ook veel moeilijker wordt voor talenten met een bijzonder verhaal. Je kunt "personal branden" tot je een ons weegt en eerlijk en authentiek zijn, maar krijgt weinig kans om te schitteren.

Wissel eens van perspectief....
(en van wenkbrauwen, gheghegheghe....)

Ik las onlangs een mooie blog van Bianca Prins, een bedrijfskundige die het lef heeft gewoon expres zichzelf te zijn met een visuele beperking en zichzelf op een gepassioneerde manier profileert en presenteert.

Ook heb ik het genoegen gehad om kennis te maken en kennis te delen met Lotte Klene, een talentvolle, sociaal bewogen HBO juriste die hartstikke communicatief vaardig is, maar bij sollicitatiegesprekken iets meer stottert dan "normaal". 
Dan nog die dertiger die op latere leeftijd een voltijds HBO-opleiding heeft afgerond, gewoon omdat dat toen kon. Hij heeft een schat aan operationele en internationale ervaring in zijn vak (Tuinbouw en  Logistiek) maar mist nog even het stukje aansluiting HBO niveau, ook al heeft hij succesvol als zelfstandig ondernemer gefunctioneerd in zijn familiebedrijf. 

Ik wil alle recruiters, zowel Ernies als Berts, vragen om af en toe toch eens een kans te geven aan die talenten met een bijzonder verhaal. Dat hoeft echt niet iedere keer, maar zo af en toe eens verder kijken dan je neus lang is. En bekijk iets wat jou ongemakkelijk maakt, (een handicap, stotteren, begaafdheid of senioriteit) omdat je niet precies weet hoe dat zit op de werkvloer, eens een keer op andere manier, of verzamel om meer informatie.

Dus Bert: wees af en toe iets meer Ernie. Alsjeblieft. Neem eens een risico, kom uit je comfort zone, grijp eens een kans en doe je werkgever of opdrachtgever eens een hele talentvolle en veelbelovende werknemer kado!! 

(en mag ik je anders misschien even wijzen op de voordelen als je een Wajonger aanneemt....)

En Ernie, blijf vooral jouw werk doen op de manier waarop jij er goed in bent. Jij ziet de briljantjes en kan Bert uit zijn comfort zone sleuren. Zorg dat je door deze arbeidsmarkt en economie niet alsnog een Bert wordt of erger nog, opbrandt. Want als jij ook loopbaancoach wordt, blijven er straks in recruitmentland alleen maar de Berts over..... en dat zou een ramp zijn!!!

PS: Help Bianca en Lotte aan een leuke baan!! Spread the word...

En zijn jullie geïnteresseerd in de logistieke kandidaat, neem dan contact met mij op voor meer informatie of een kennismaking.

Wat ondernemers kunnen leren van Amy Winehouse

... die vraag werd mij gisteren via mijn mobiel nogal onverwachts gesteld door een journaliste van Radio1, terwijl ik notabene in de Lidl stond bij het toetjesvak ...

Het eerste wat door mijn hoofd schoot was dat het overlijden van Amy Winehouse voor het grote publiek eigenlijk helemaal geen verrassing was. Zelfs mensen die haar als artiest verder niet (goed) kenden, kenden haar wel uit de Telegraaf of een andere populaire krant, 'tabloid' of roddelrubriek. Het verhaal ging over haar snelle succes, haar sociale leven en de alcohol en drugs. En dat verhaal is helaas heel kort, heftig en dramatisch. De afloop was jammer genoeg heel voorspelbaar en daarom leerzaam voor ondernemers.

Als je het hebt over personal branding, dan heb je het ook over een persoonlijk verhaal. Want achter ieder sterk merk (ook qua producten) zit een uniek verhaal. En de meeste ondernemers beginnen hun verhaal met een bepaald doel en dat doel is succes behalen. En meestal gaat een succes niet over rozen....dat gaat met vallen en opstaan en daar heb je veerkracht voor nodig.

Het verhaal van het merk IKEA is bekend, een succesverhaal met hier en daar ook wat kleine smetjes en grote tegenslagen. Nokia begon als merk eerst met rubberlaarzen voordat het de mobiele markt bestormde en na een lange periode van eenzaam succes met grote concurrentie en terugval werd geconfronteerd door de opkomst van de iPhone en andere smartphones.

Maar in beide gevallen zorgde de ondernemers er achter toch voor een goed verhaal met een goede afloop. Ondanks de kwetsbaarheden en misschien zelfs wel dankzij!

Wij mensen houden eigenlijk wel van die kleine foutjes. Of het nu typisch Nederlands is of gewoon menselijk, een groot talent gecombineerd met kwetsbaarheid doet het beter dan een onaanraakbare perfecte legende. Zo bleek ook al weer uit de vele reacties op Twitter op het optreden van Marc-Marie Huijbregts in Zomergasten afgelopen zondag. Juist door die oprechte openheid heeft ie vele harten gestolen. Aan de andere kant zag je ook dat de interviewer, Jelle Brandt Corstius, met die zelfde openheid en kwetsbaarheid moeite had.

Een kwetsbaarheid of imperfectie maakt iemand menselijk. En dat was Amy Winehouse zeker.

Ondanks haar grote talent (want wow, wat een grote stem uit zo'n kleine vrouw!) worstelde zij openlijk met alles wat menselijk is: onverwachts groot succes, angst, relatieproblemen, onzekerheid over haar uiterlijk en slechte gewoonten. Daarbij lijkt het alsof dit absoluut iets is wat "echt" was. Niet verzonnen door een publiciteitsmanager of A&R afdeling bij een platenmaatschappij, maar dit was de echte Amy, ik denk niet dat anderen daar grip op hadden. En juist daardoor had haar stoere, zelfvernietigende imago iets kwetsbaars waardoor vele mensen haar omarmden. Haar imago werd op een bepaald moment belangrijker dan haar muziek en haar talent. Het was echt. Ik schudde af en toe echt meewarig mijn hoofd als ik weer een bericht hoorde over haar. En of je nu een fan van Amy was of niet, haar imago roept een zeker gevoel op bij mensen en dat is nu precies de essentie van een merk.

Je kunt niet bij 100% van het publiek hetzelfde gevoel bereiken dus wees ook bewust van wat je uitstraalt. Zoals MMH en JBC bij Zomergasten waarschijnlijk in elkaars allergie zaten (waardoor het interview alleen maar interessanter werd) zullen er meer mensen in het publiek zijn die juist een negatief gevoel krijgen bij een bepaald merk of mens. Velen zullen bij Amy Winehouse in de toekomst eerder denken aan haar gedrag en imago dan aan haar prachtige stem. Maar haar product, de muziek, blijft wel altijd een souvenir van de beleving Amy Winehouse.

Mijn conclusie is dus: de kans dat jij jouw eigen doelgroep positief raakt en bereikt en jij je daardoor onderscheidt en onthouden wordt en zelfs succes behaalt, is groter als je dat gevoel en jouw persoonlijke verhaal, inclusief kwetsbaarheden, deelt op een eerlijke manier. Wees expres jezelf met al je plussen en minnen.

Wat kunnen ondernemers dus leren van Amy Winehouse als "merk":

1. Wees altijd goed voorbereid op succes want dat is vaak ingrijpender dan falen
2. Durf expres jezelf te zijn: wees echt en authentiek
3. Wees niet bang om die kwetsbaarheden te laten zien, je krijg er veel meer (veer)kracht van...
4. ... maar focus je zelf wel op je talent en niet op je tekortkomingen
5. Realiseer je dat jouw uitstraling en imago DE sleutel naar succes is
6. Wees je bewust van jouw doelgroep, niet de hele wereld zit op jou of jouw product te wachten
7. Durf ook eens gewoon om hulp te vragen bij iets waar je mee worstelt....
8. Kies voor je persoonlijke SUCCESverhaal: voorspel zelf de toekomst door die zelf te creëren!

Amy's verhaal had een voorspelbare uitkomst.

Wat voorspel jij met je eigen verhaal??

Het item van het programma Avondspits op Radio1 is hieronder te beluisteren, het begint op ± 15:30 min.

Kracht en Kwetsbaarheid: het begint met zelfwaardering!

Ik word er ieder keer weer door geraakt in mijn coachingspraktijk: prachtige, krachtige, slimme, creatieve, leuke, talentvolle en sexy vrouwen die moeite hebben om zichzelf te waarderen, om zichzelf op waarde te schatten.

"Verdorie, hoe kan dat nou?" denk ik dan. En waarom heb ik daar zelf ook nog steeds moeite mee? Het is heus niet makkelijk om expres jezelf te zijn en jezelf te laten zien EN jezelf ook te waarderen en accepteren zoals je bent. Hoeveel vrouwen er geen moeite mee hebben om simpelweg te zeggen "ik ben goed genoeg zoals ik ben!".

Dit weekend werd ik dan ook overrompeld door een openbaring door niemand minder dan hoogsensitiviteitsexpert Elaine Aron in haar nieuwe boek "De Kracht van Zelfwaardering. Was haar eerste openbaring over sensitiviteit voor mij al zeer geruststellend (ik ben niet gek, ik ben gewoon een gevoeligerd en er zijn er meer zoals ik!) dan stemt deze ontdekking mij wederom hoopvol!

Want wat blijkt.... de neiging om jezelf als mens onder te waarderen blijkt een biologisch en natuurlijk verklaarbaar respons van de mens. Wetenschappelijk bewezen!

Het heeft allemaal te maken met de natuurlijke rangordening en verbinding (ranking & linking) binnen gemeenschappen. De mens (maar ook andere zoogdieren) kijken van nature naar anderen in hun groep om hun eigen waarde te bepalen. Statusbepaling is dus iets dat van nature bestaat. De krachtigste blijkt de baas. Bij een nederlaag (in de breedste zin des woords) is het dus een hele natuurlijke respons om jezelf somber of minderwaardig te voelen.

Waren we vroeger nog maar lid van 1 of 2 stamgroepen, tegenwoordig zijn die groepen zowat ontelbaar. En dus zijn we dagelijks bezig met ranking & linking. Hoe sta jij in verhouding tot de ander? Het zit er van nature in. Het dilemma voor vele dertigers blijkt een universeel dilemma: statusbepaling is in onze maatschappij van veel meer factoren en groepen afhankelijk.

Bovendien heb ik zelf dan gelijk de volgende uitleg over waarom het voor vrouwen vaak nog moeilijker is, die zelfwaardering.
Het is voor vrouwen nog een relatief nieuw fenomeen omdat zij op de tijdlijn van de geschiedenis pas vrij recent als volwaardig partner meedraaien in een competitieve mannenwereld, waar testosteron mannen meehelpt om zich met elkaar te meten. Die rangordening en statusbepaling is dus nog lang niet vrouw-eigen, vooral ook omdat vrouwen eerder geneigd zijn te denken vanuit verbinding.

Laten we die verbinding (linking) dus als uitgangspunt nemen. We voelen ons dus allemaal wel eens kwetsbaar of waardeloos... toch? Waardeer het in jezelf dat je de kracht hebt om vanuit dat gevoel toch expres jezelf durft te zijn! Verbind je met anderen (m/v!) en vul elkaar aan in jullie kracht. Wees niet bescheiden over jezelf, maar focus op je kracht!

Hoe moeilijk is het om juist op je kracht te focussen in plaats van op je kwetsbaarheden? Best moeilijk dus, het gaat misschien zelfs wel tegen onze natuur in.

Teruggaand naar die natuur van de mens is het ook logisch dat je op zwaktes of kwetsbaarheden focust. Als je door een roofdier wordt achterna gezeten, focus je je vanzelf op de mate waarin jij goed of niet goed kan hardlopen en niet of je nu wel zo leuk muurschilderingen kunt maken. Daar heeft dat roofdier geen boodschap aan want die heeft gewoon honger...

Maar gelukkig leven we nu in een maatschappij waarin je je talent wel kunt gebruiken. We hoeven niet meer automatisch op de vlucht, onze natuurlijke nederlaagrespons draait daarom veels te veel overuren!!

Zoek dus een groep waarin je je goed voelt, verbind je met anderen en werk vanuit je kracht...

Het is mijn levensdoel om dit voor mezelf en voor andere vrouwen als gewoon te gaan accepteren. Dat valt niet mee, maar het kan wel.... maak van die ruwe diamant in jou een schitterend juweel!

Durf jij al expres jezelf te zijn? Ben jij goed genoeg zoals je bent?





Op 18 september heb ik de eer om op de Vrouwenworkshopdag Kracht en Kwetsbaarheid een workshop te geven over dit onderwerp met als thema natuurlijk "Personal Branding, the female touch". Klik hier door voor meer informatie: http://preview.tinyurl.com/krachtkwets

Wat is jouw Bedoeling?

The whole point of being alive is to evolve into
the complete person you were intended to be

~ Oprah Winfrey, O Magazine ~

In voorbereiding op mijn speciale nieuwsbrief over Oprah Winfrey, heb ik gisteren op een druilerige zondagmiddag een flink aantal DVD's bekeken uit de collectie 20 jaar Oprah Winfrey. (wat een straf om me zo te laten inspireren..... :-)

Wat mij altijd weer raakt bij Oprah is dat zij zo ontzettend expres zichzelf is. Als mens is zij altijd hetzelfde gebleven en waren haar drijfveren, maar ook haar onzekerheden en gevoeligheden duidelijk.

Toen zij in de jaren '70 voor het eerst in Chicago een talkshow mocht hosten, zag zij dat zelf in eerste instantie als een demotie. Maar vanaf het moment dat zij op dat podium stond, de camera's rolden en Oprah praatte wist ze het meteen: Dit is de Bedoeling!

Waar dit gevoel voor Oprah absoluut te maken heeft met haar geloof in God, heeft het ook voor mij als atheïst ook te maken met het magische en spirituele op aarde.

Ik hoorde zelfs ooit eens spontaan de Camina Burana toen ik dit spontaan ontdekte: ieder mens heeft een Bedoeling... het is gewoon zo. Waarom zijn we anders dan allemaal uniek? Dat kan toch geen toeval zijn?

Waarom kan Oprah zo goed praten en Contador zo hard fietsen? Waarom kon Beethoven ondanks zijn doofheid zo goed componeren en waarom kan iemand anders met perfect gehoor niet eens triangelspelen, maar wel keigoed programmeren? Waarom zijn er leiders, zorgers, voelers, raadgevers, denkers en doeners? Waarom worden er atoomgeleerden geboren maar ook straatvegers? Waarom is de een introvert en de ander extravert? Waarom is de een geboeid door psychologie en de ander door bouwfysica, voeding, ontwikkeling, wiskunde, dieren of kinderen? Waarom zijn er ook mensen die tevreden zijn met een baantje als fabrieksmedewerker? Waarom kunnen andere mensen niet tevreden zijn met een baan in de zorg? Waarom... waarom zijn we allemaal anders?

Waarom?

Omdat het de Bedoeling is natuurlijk...

Wij zijn allemaal uniek omdat wij in dit grote geheel allemaal radartjes zijn die alles met elkaar verbinden. En ieder radartje is nodig...

Dus denk er maar eens over na.... wat is jouw Bedoeling?